کشورهای مشترک المنافع
مشترک المنافع ، که اغلب به سادگی به عنوان مشترک المنافع نامیده می شود، یک انجمن بین المللی متشکل از 56 کشور عضو است که اکثریت قریب به اتفاق آن سرزمین های سابق امپراتوری بریتانیا هستند که از آن توسعه یافته است. آنها از طریق استفاده از زبان انگلیسی و پیوندهای تاریخی فرهنگی به هم مرتبط هستند.
نهادهای اصلی این سازمان عبارتند از دبیرخانه مشترک المنافع که بر روابط بین دولتی تمرکز دارد و بنیاد مشترک المنافع که بر روابط غیر دولتی بین کشورهای عضو تمرکز دارد. سازمانهای متعددی با کشورهای مشترک المنافع مرتبط هستند و در داخل آن فعالیت میکنند. قدمت مشترک المنافع به نیمه اول قرن بیستم با استعمارزدایی امپراتوری بریتانیا از طریق افزایش خودمختاری سرزمین های آن بازمی گردد.
این اتحادیه در ابتدا به عنوان مشترک المنافع ملل بریتانیا از طریق بیانیه بالفور در کنفرانس امپراتوری 1926 ایجاد شد و توسط بریتانیا از طریق اساسنامه وست مینستر در سال 1931 رسمیت یافت. مشترک المنافع فعلی به طور رسمی توسط بیانیه لندن در 1949 که جامعه را مدرن کرد و کشورهای عضو را “آزاد و برابر” معرفی کرد. همچنان در عامیانه به عنوان مشترک المنافع بریتانیا شناخته می شود .
رئیس مشترک المنافع چارلز سوم است. او پادشاه 15 کشور عضو است که به عنوان قلمروهای مشترک المنافع شناخته می شوند، در حالی که 36 عضو دیگر جمهوری هستند و پنج کشور دیگر دارای پادشاهان متفاوت هستند.
اگرچه او پس از مرگ مادرش، الیزابت دوم ، رئیس شد ، اما این مقام از نظر فنی ارثی نیست. کشورهای عضو هیچ تعهد قانونی نسبت به یکدیگر ندارند، اگرچه برخی از آنها پیوندهای نهادی با سایر کشورهای مشترک المنافع دارند.
تابعیت یک کشور مشترک المنافع در برخی از کشورهای عضو، به ویژه در بریتانیا، مزایایی را به همراه دارد و کشورهای مشترک المنافع به جای سفارتخانه ها، توسط کمیسیون های عالی به یکدیگر نمایندگی می شوند. منشور مشترک المنافع ارزشهای مشترک آنها را از دموکراسی، حقوق بشر و حاکمیت قانون تعریف می کند، که توسط بازی های مشترک المنافع چهارساله ترویج شده است
تاریخچه مشترک المنافع
ملکه الیزابت دوم ، در سخنرانی خود به کانادا در روز سلطنت در سال 1959، اشاره کرد که کنفدراسیون کانادا در 1 ژوئیه 1867 تولد “اولین کشور مستقل در امپراتوری بریتانیا” بوده است. او اعلام کرد: “بنابراین، این آغاز آن اتحادیه آزاد کشورهای مستقل است که اکنون به عنوان مشترک المنافع ملل شناخته می شود.
“تا 18 ژانویه 1884 لرد رزبری ، هنگام بازدید از آدلاید ، استرالیای جنوبی ، امپراتوری بریتانیا در حال تغییر را که برخی از مستعمرات آن مستقل تر شدند، به عنوان “مشترک المنافع ملل” توصیف کرده بود. کنفرانس های نخست وزیران بریتانیا و استعمار از اولین کنفرانس در سال 1887 به طور دوره ای برگزار شد که منجر به ایجاد کنفرانس های امپراتوری در سال 1911 شد.
مشترک المنافع از کنفرانس های امپراتوری توسعه یافت. پیشنهاد مشخصی توسط یان اسماتز در سال 1917 ارائه شد، زمانی که او اصطلاح “مشترک المنافع ملل بریتانیا” را ابداع کرد و “روابط قانون اساسی آینده و اصلاحات اساسی” را در نظر گرفت در کنفرانس صلح پاریس در سال 1919 ، با حضور نمایندگانی از اتحادیه اروپا. Dominions و همچنین انگلستان.
این اصطلاح برای اولین بار در معاهده انگلیس و ایرلند در سال 1921 به رسمیت شناخته شد، زمانی که اصطلاح مشترک المنافع ملل بریتانیا به جای امپراتوری بریتانیا در متن سوگند نمایندگان پارلمان دولت آزاد ایرلند جایگزین شد.
پذیرش و رسمی شدن مشترک المنافع
در بیانیه بالفور در کنفرانس امپراتوری 1926 بریتانیا و قلمروهای آن توافق کردند که “از نظر موقعیت برابر هستند، به هیچ وجه در هیچ جنبه ای از امور داخلی یا خارجی خود تابع یکدیگر نیستند، اگرچه با وفاداری مشترک به تاج و تخت متحد شده اند. و آزادانه به عنوان اعضای مشترک المنافع ملل بریتانیا عضویت داشته باشد. اصطلاح ” مشترک المنافع ” به طور رسمی برای توصیف جامعه پذیرفته شد.
این جنبه های این رابطه توسط اساسنامه وست مینستر در سال 1931 رسمیت یافت، که بدون نیاز به تصویب در مورد کانادا اعمال شد، اما استرالیا، نیوزیلند و نیوفاندلند مجبور بودند این اساسنامه را برای اجرایی شدن آن تصویب کنند. نیوفاندلند هرگز به دلیل مشکلات اقتصادی و نیاز به کمک مالی از لندن، به طور داوطلبانه تعلیق خودگردانی را در سال 1934 پذیرفت و حکومت به کنترل مستقیم لندن بازگشت.
نیوفاندلند بعداً به عنوان دهمین استان کانادا در سال 1949 به کانادا پیوست. اگرچه اتحادیه آفریقای جنوبی در میان قلمروهایی نبود که نیاز به تصویب اساسنامه وست مینستر برای اجرایی شدن آن داشت، دو قانون وضعیت قانون اتحادیه، 1934 و قانون وظایف اجرایی سلطنتی و مهرها، 1934 تصویب شد. توسط پارلمان آفریقای جنوبی برای تایید وضعیت آفریقای جنوبی به عنوان یک کشور مستقل و الحاق اساسنامه وست مینستر به قانون آفریقای جنوبی
اعضا مشترک المنافع
کشورهای مشترک المنافع شامل 56 کشور در سراسر قاره های مسکونی است. اعضا در مجموع 2.4 میلیارد نفر جمعیت دارند که تقریباً یک سوم جمعیت جهان است که 1.4 میلیارد نفر در هند و 94٪ در آسیا یا آفریقا زندگی می کنند.
پس از هند، کشورهای مشترک المنافع بعدی از نظر جمعیت پاکستان (227 میلیون)، نیجریه (213 میلیون)، بنگلادش (167 میلیون)، و بریتانیا (68 میلیون) هستند. تووالو با حدود 12000 نفر کوچکترین عضو است. مساحت کشورهای مشترک المنافع حدود 31،500،000 کیلومتر مربع، یا حدود 21 درصد از کل مساحت زمین است. دو کشور بزرگ مشترک المنافع برحسب مساحت، کانادا با 9,984,670 کیلومتر مربع و استرالیا با 7,617,930 کیلومتر مربع هستند.
وضعیت “عضو معوقه” برای نشان دادن کسانی که در پرداخت حق اشتراک معوق هستند استفاده می شود. این وضعیت در ابتدا به عنوان ” عضویت ویژه ” شناخته می شد، اما به توصیه کمیته عضویت مشترک المنافع تغییر نام داد. در حال حاضر هیچ عضو معوقه ای وجود ندارد. جدیدترین عضو معوقه، نائورو، در ژوئن 2011 به عضویت کامل بازگشت
اقتصاد کشورهای عضو مشترک المنافع
در سال 2019، اعضای مشترک المنافع مجموعاً تولید ناخالص داخلی بیش از 9 تریلیون دلار داشتند که 78 درصد آن متعلق به چهار اقتصاد بزرگ است: هند (3.737 تریلیون دلار)، بریتانیا (3.124 تریلیون دلار)، کانادا (1.652 تریلیون دلار) و استرالیا (1.379 تریلیون دلار).
تجارت کشورهای عضو مشترک المنافع
اگرچه کشورهای مشترک المنافع توافقنامه تجاری چند جانبه ندارند، اما تحقیقات انجمن سلطنتی مشترک المنافع نشان داده است که تجارت با یکی دیگر از اعضای مشترک المنافع به طور متوسط تا 50 درصد بیشتر از کشورهای غیرعضو است و کشورهای کوچکتر و کمتر ثروتمند تمایل بیشتری دارند.
برای تجارت در داخل کشورهای مشترک المنافع در اجلاس سال 2005 در مالت، سران دولت از پیگیری تجارت آزاد بین اعضای مشترک المنافع به صورت دوجانبه حمایت کردند. پس از رای آن در ژوئن 2016 به خروج از اتحادیه اروپا برخی در بریتانیا مشترک المنافع را به عنوان جایگزینی برای عضویت در اتحادیه اروپا پیشنهاد کردند.
با این حال، روشن نیست که این امر یا منافع اقتصادی کافی برای جایگزینی تأثیر خروج از اتحادیه اروپا ارائه دهد یا برای سایر کشورهای عضو قابل قبول باشد. اگرچه اتحادیه اروپا در حال حاضر در حال مذاکره برای توافقنامه های تجارت آزاد با بسیاری از کشورهای مشترک المنافع مانند هند و کانادا است، تقریباً ده سال طول کشید تا اتحادیه اروپا با کانادا به توافق برسد، به دلیل چالش مرتبط با دستیابی به تاییدیه های لازم در سراسر اتحادیه اروپا.
در 17 دسامبر 2021، پس از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، استرالیا و بریتانیا توافقنامه تجارت آزاد استرالیا و بریتانیا را امضا کردند که در تصویب آن تعرفه ها حذف شد و فرصت های جابجایی بین دو کشور افزایش یافت
ورزش کشورهای عضو مشترک المنافع
بسیاری از کشورهای مشترک المنافع ورزشهای مشابهی را انجام میدهند که اساساً از نظر خصوصیات بریتانیایی در نظر گرفته میشوند، از جمله کریکت، فوتبال، راگبی، هاکی روی چمن و نتبال . این پیوندها به ویژه بین بریتانیا، استرالیا، نیوزلند و آفریقای جنوبی در سراسر اتحادیه راگبی، کریکت، نت بال و هاکی روی چمن، با استرالیا در لیگ راگبی، با کشورهای کارائیب در کریکت و نت بال، و با شبه قاره هند در کریکت و هاکی در مقابل، کانادا تحت سلطه ورزش های آمریکای شمالی است، از جمله بیسبال به جای کریکت، بسکتبال به جای نت بال، هاکی روی یخ به جای هاکی روی چمن و فوتبال کانادا، به جای اتحادیه راگبی یا لیگ.
با این حال، کانادا جوامع کوچک مشتاق را در تمام ورزشهای مشترک المنافع سنتیتر حفظ میکند، که در هر یک از آنها به جام جهانی رسیده است، و زادگاه بازیهای مشترک المنافع است که میزبان نسخه افتتاحیه در همیلتون در سال 1930 است.
این چشمانداز مشترک ورزشی منجر به توسعه رقابتهای ملی دوستانه بین کشورهای اصلی ورزشی شده است که اغلب روابط خود را با یکدیگر مشخص کردهاند و در موارد هند، استرالیا و نیوزلند نقش عمدهای در تعریف ملی نوظهور خود داشتهاند. شخصیت (در کریکت، لیگ راگبی و اتحادیه راگبی). در واقع، این رقابتها با ایجاد ثبات در روابط بینالمللی، حتی زمانی که امپراتوری به کشورهای مشترک المنافع تبدیل شد، روابط نزدیک را حفظ کرد.
از نظر بیرونی، انجام این ورزشها نشانه اشتراک فرهنگ مشترک المنافع خاص است. پذیرش کریکت در مدارس رواندا به عنوان نمادی از حرکت این کشور به سمت عضویت در کشورهای مشترک المنافع تلقی می شود. به طور گسترده تر، عضویت رواندا در کشورهای مشترک المنافع به محبوبیت کریکت در این کشور کمک کرده است، به طوری که هم مردان و هم زنان آن را در پرورشگاه ها، مدارس، دانشگاه ها و باشگاه های کریکت بازی می کنند.
بازی های مشترک المنافع، یک رویداد چند ورزشی چهارساله که در سال میانی چرخه المپیک برگزار می شود ، بارزترین نمایش این پیوندهای ورزشی است. این بازیها شامل رشتههای استاندارد چند ورزشی مانند دو و میدانی، شنا، ژیمناستیک و دوچرخهسواری است، اما همچنین شامل ورزشهای رایج در کشورهای مشترک المنافع است که متمایز از بازیها هستند، مانند نت بال، اسکواش و کاسه چمن.
آنها همچنین آشکارا سیاسی هستند تا رویدادهایی مانند المپیک، و آنچه را که به عنوان ارزش های مشترک المنافع تلقی می شود، ترویج می کنند. از لحاظ تاریخی، تاریخچه تلاش نظامی مشترک جشن گرفته شده و ترویج شده است، ورزش پاراسپرت و معلولیت کاملاً یکپارچه شده است، و فدراسیون بازی های مشترک المنافع به طور علنی از حقوق افراد دگرباش جنسی حمایت کرده است، علیرغم جرم انگاری مداوم همجنس گرایی در بسیاری از کشورهای مشترک المنافع.
نظام سیاسی کشورهای عضو مشترک المنافع
در حالی که، به دلیل تاریخ مشترک قانون اساسی، اکثر کشورهای مشترک المنافع از نظر ظاهری سیستم های حقوقی و سیاسی مشابهی دارند، چندین مورد از آنها از جمله پاکستان، سریلانکا، بنگلادش، فیجی، گامبیا، گرانادا، نیجریه، مالاوی، زیمبابوه، تانزانیا، سیرالئون. اوگاندا حکومت تک حزبی، دیکتاتوری های غیرنظامی یا نظامی یا جنگ های داخلی ویرانگر را تجربه کرده اند و بسیاری هنوز از فساد گسترده و حکومت داری ضعیف رنج می برند، علیرغم این واقعیت که کشورهای مشترک المنافع از اعضای خود می خواهد دموکراسی های فعالی داشته باشند که به حقوق بشر و حکومت احترام می گذارند.
قانون رهبری مشترک المنافع به دلیل پذیرش گابن به عنوان عضو در نشست سران دولت های مشترک المنافع در سال 2022 در کیگالی، رواندا کشوری با سابقه حقوق بشر ضعیف مورد انتقاد قرار گرفت، علیرغم این واقعیت که گابن به مدت 56 سال توسط خانواده دزدسالار بونگو اداره می شد. آنها در یک کودتا در سال 2023 سرنگون شدند. اکثر کشورهای مشترک المنافع دارای سیستم دو مجلسی وست مینستر دموکراسی پارلمانی هستند .
انجمن پارلمانی مشترک المنافع همکاری بین مجالس قانونگذاری در سرتاسر کشورهای مشترک المنافع را تسهیل می کند و مجمع دولت محلی مشترک المنافع، حکمرانی خوب را در میان مقامات دولتی محلی ترویج می کند. اکثر اعضای مشترک المنافع از قانون عرفی استفاده می کنند که بر اساس قانون انگلیس الگوبرداری شده است. اصول مجلس لاتیمر که در سال 2003 به تصویب رسید منعکس کننده تفکیک قوا است
شما در استرالیا تنها نیستید. پشت هر تجربه موفق، شبکهای از هموطنان قرار دارد که مسیر را آزمودهاند. به گروه های ایرانیان مقیم استرالیا در تلگرام بپیوندید، پرسشگری کنید و تجربههایتان را به اشتراک بگذارید و فرصتهای همکاری و دوستی بسازید. شروع قوی امروز یعنی فردایی بهتر. همین حالا عضو شوید و اولین قدم را محکم بردارید.