رشته کوه های آلپ استرالیا
رشته کوه های آلپ استرالیا رشته کوهی در جنوب شرقی استرالیا است. این رشته شامل یک منطقه زیستی موقت استرالیا است و بلندترین رشته کوه در استرالیا است. این محدوده در مرزهای ویکتوریا شرقی، جنوب شرقی ایالت نیو ساوت ولز و قلمرو پایتخت استرالیا قرار دارد.
این تنها قله های استرالیا با ارتفاع بیش از 2000 متر است و تنها منطقه زیستی در سرزمین اصلی استرالیا است که سالانه برف سنگینی در آن می بارد. این محدوده شامل مساحت 1,232,981 هکتار است. رشته کوههای آلپ استرالیا بخشی از محدوده بزرگ تقسیمکننده است ، مجموعهای از رشته کوهها و تپهها و زمینهای مرتعی که حدود 3000 کیلومتر از شمال کوئینزلند ، از طریق نیو ساوت ولز و به بخش شمالی ویکتوریا کشیده شده است.
این زنجیره از ارتفاعات، زهکشی رودخانه هایی را که به سمت شرق به اقیانوس آرام می ریزند از رودخانه هایی که از غرب به زهکشی حوضه موری دارلینگ (و از آنجا به اقیانوس جنوبی ) یا به آب های داخلی تقسیم می کند. مانند دریاچه ایر ، که در زیر سطح دریا قرار دارد، یا به سرعت تبخیر می شود.
رشته کوههای آلپ استرالیا از دو زیر منطقه بیولوژیکی تشکیل شده است: کوههای برفی، از جمله رشته کوه برینابلا، واقع در نیو ساوت ولز و قلمرو پایتخت استرالیا. و آلپ ویکتوریایی ، واقع در ایالت ویکتوریا . منطقه اخیر همچنین به عنوان “کشور بلند” شناخته می شود، به ویژه در یک بافت فرهنگی یا تاریخی.
زمین شناسی رشته کوه های آلپ
برخلاف رشتهکوههای مرتفعی که در مکانهایی مانند راکی (بلندترین قله 4401 متری)، آلپهای اروپایی (بلندترین قله 4808 متری ) یا هیمالیا (بلندترین قله 8848 متری ) یافت میشوند. آلپ استرالیا در اثر برخورد دو صفحه قاره ای و هل دادن گوشته صخره ای زمین برای تشکیل قله های ناهموار و سنگی شکل نگرفته است.
در عوض، رشته کوههای آلپ استرالیا از یک فلات مرتفع تشکیل شده است، با تپههای غلتشی بسیار نرمتر که در یک فلات طولانی و عریض گسترده شدهاند که با حرکت ماگما، زمانی که گندوانا شروع به تجزیه شدن بین 130 تا 160 میلیون سال پیش کرد، هزاران پا بالا رفت.
بلندترین قله در رشته کوه های آلپ استرالیا کوه Kosciuszko (2228 متر) است. شکل گیری کوه های آلپ استرالیا تا حدود 100 میلیون سال پیش تا حد زیادی کامل شده بود، اما در طول 90 میلیون سال گذشته، تعدادی اپیزود صعودی جزئی رخ داده است.
با فوران های گاه و بیگاه گدازه بازالت از آتشفشان های کوچک، که در سراسر چشم انداز و پایین جریان یافته است. برخی از دره ها، مناطق کم ارتفاع را پر می کنند تا مناظر هموار این دشت های مرتفع را تشکیل دهند.
در طول عصر یخبندان پلیستوسن، که حدود 2 میلیون سال پیش شروع شد، زمانی که کلاهک های یخی در بسیاری از مناطق مرتفع در سراسر جهان و همچنین در قطب ها شکل گرفتند، یخچال های طبیعی کوچکی در بلندترین قسمت های آلپ استرالیا، عمدتا در مجاورت آن تشکیل شدند.
کوه Kosciuszko. در حالی که امروزه هیچ یخچالی باقی نمانده است، شواهدی از حضور گذشته آنها را می توان در تارها و سیرک های متعددی که در آن منطقه یافت می شود، مانند کلاب لیک، دریاچه آبی و هدلی تارن یافت.
اکولوژی رشته کوه های آلپ
کوههای آلپ استرالیا برای حفاظت ، تفریح و بهعنوان حوضه زهکشی آب مهم هستند ، بهطوریکه بسیاری از دامنههای شرقی این رشته که رواناب آن بهطور مصنوعی به رودخانه موری و شاخه آن رودخانه مورومبیجی از طریق پروژه مهندسی عمران طرح کوههای برفی منحرف میشود.
بوم شناسی طبیعی این محدوده توسط پارک های ملی بزرگ ، به ویژه پارک ملی Kosciuszko در نیو ساوت ولز و پارک ملی آلپاین مجاور در ویکتوریا محافظت می شود. این پارکهای ملی بهعنوان پارکهای ملی آلپ استرالیا توسط سازمانهای دولت استرالیا و دولتهای ایالتی این منطقه به صورت مشترک مدیریت میشوند.
رشته کوه های آلپ استرالیا نیز تنها مناطق اسکی در سرزمین اصلی استرالیا را در خود جای داده است. همراه با شهر کابرامورا، نیو ساوت ولز ، اینها عملا تنها سکونتگاه های دائمی در این منطقه هستند. رشته کوه های آلپ استرالیا به اندازه کوه های آلپ اروپایی، آلپ های جنوبی نیوزیلند یا کوه های آند مرتفع یا شیب دار نیستند و بدون استفاده از تجهیزات کوهنوردی می توان به اکثر قله های آنها رسید .
حیات وحش رشته کوه های آلپ
صدها گونه از پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی ها در کوه های آلپ استرالیا زندگی می کنند. تقریباً 40 پستاندار بومی، 200 گونه پرنده، 30 گونه خزنده، 15 دوزیست، 14 گونه ماهی بومی و طیف گسترده ای از بی مهرگان وجود دارد.
علاوه بر این، بسیاری از گونه های غیر بومی و وحشی مانند خرگوش اروپایی، آهو، موش خانگی، روباه قرمز، سگ، گربه، اسب و خوک به کوه های آلپ معرفی شده اند.در میان این تنوع گسترده از گونه های مختلف حیات وحش، برای هر یک از گونه های ذکر شده صرف نظر از بومی یا معرفی شده بودن، نیازهای زیستگاهی متفاوتی وجود دارد.
علاوه بر رخنمونهای سنگ و کندههای در حال پوسیدگی، اغلب پوشش گیاهی وجود دارد که غذا و سرپناه یا ترکیبی از این عوامل را فراهم میکند. در نتیجه، توپوگرافی، نوع خاک و دما، نوع پوشش گیاهی یک منطقه و نحوه توزیع جمعیت حیوانات را تعیین می کند.
مناطق اسکی کوه های آلپ
کوه های آلپ استرالیا منطقه اصلی ای است که اسکی در استرالیا در آن انجام می شود (اگرچه اسکی در تاسمانی نیز امکان پذیر است). زمین های قابل اسکی از ژوئن تا اکتبر در مناطق وسیعی از قلمرو امتداد دارند. نیو ساوت ولز خانه مرتفعترین کشور برفی استرالیا، قدیمیترین زمینهای اسکی و بزرگترین استراحتگاه است.
اسکی تفریحی در استرالیا در حدود سال 1861 در کیاندرا ، نیو ساوت ولز آغاز شد، زمانی که معدنچیان طلای نروژی این ایده را به تپه های یخ زده اطراف شهر معرفی کردند. اولین و طولانیترین باشگاه اسکی در جهان، باشگاه کفشهای برفی کیاندرا ، تصور میشود که در آن سال در کیاندرا تشکیل شده باشد.
شیبهای تندتر و برفهای قابل اطمینانتر بیشتر به سمت جنوب قرار دارند، و در قرن بیستم تمرکز اسکی تفریحی در نیو ساوث ولز به سمت جنوب، به کوههای داخل و اطراف منطقه کوهستانی کوشیوسکو ، جایی که بهترین عمودی استرالیا است، تغییر کرد.
Drop در Thredbo و بزرگترین استراحتگاه استرالیا، Perisher ، اکنون پیدا شده است. ایالت ویکتوریا با بیشترین تعداد مناطق اسکی در استرالیا است. کوه بوگونگ با ارتفاع 1986 متری از سطح دریا، بلندترین قله در ویکتوریا است. دشت های مرتفع بوگونگ اطراف یکی از بزرگترین مناطق برفی استرالیا است.
این شامل استراحتگاه های برجسته فالز کریک و کوه هاتم است. اسکی تفریحی و عملی در سال های 1880 و 1890 در کوه های آلپ ویکتوریایی با اسکی های ساخته شده از چوب های محلی و استفاده از میله های تک فرمان انجام می شد. اسکی در کوه بوفالو در سال 1890 آغاز شد، و یک کلبه در سال 1910 ساخته شد.
اولین یدک کش اسکی استرالیا در نزدیکی کوه بوفالو در سال 1936 ساخته شد. اسکی کراس کانتری در ACT و همچنین در نیو ساوت ولز و ویکتوریا امکان پذیر است، اما اسکی در سراشیبی فقط در نیو ساوت ولز و ویکتوریا قابل انجام است.