مردم استرالیا | استرالیایی ها
استرالیایی ها، شهروندان و اتباع مرتبط با کشور استرالیا هستند. این ارتباط ممکن است مسکونی، قانونی، تاریخی یا قومی فرهنگی باشد. برای اکثر استرالیایی ها، این ارتباطات وجود دارد و در مجموع منشأ استرالیایی بودن آنهاست. قانون استرالیا یک جزء نژادی یا قومی ملیت را پیش بینی نمی کند، در عوض بر تابعیت به عنوان یک وضعیت قانونی تکیه می کند، اگرچه تدوین کنندگان قانون اساسی مشترک المنافع را “خانه ای برای استرالیایی ها و نژاد بریتانیایی به تنهایی” می دانستند، و همچنین یک “مشترک المنافع مسیحی”. از دوران پس از جنگ، استرالیا یک سیاست رسمی چندفرهنگی را دنبال کرده است و هشتمین جمعیت مهاجر جهان را دارد، با مهاجران 30 درصد از جمعیت در سال 2019.
بین استعمار اروپا در سال 1788 و جنگ جهانی دوم، اکثریت قریب به اتفاق مهاجران از جزایر بریتانیا (عمدتاً انگلستان ، ایرلند ، ولز و اسکاتلند) آمده بودند، اگرچه در قرن نوزدهم مهاجرت قابل توجهی از چین و آلمان وجود داشت. بسیاری از سکونتگاه های اولیه در ابتدا مستعمره های کیفری برای نگهداری محکومان حمل و نقل بودند. در دهه های بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، استرالیا موج بزرگی از مهاجرت را از سراسر اروپا دریافت کرد، به طوری که تعداد مهاجران زیادی از جنوب و شرق اروپا نسبت به دهه های گذشته بیشتر شد. از اواخر دهه 1970 به دنبال پایان سیاست استرالیای سفید در سال 1973 موج گسترده و مداومی از مهاجرت از سراسر جهان به استرالیا تا قرن بیست و یکم ادامه یافت و آسیا اکنون بزرگترین منبع مهاجران است. بخش کمتری از استرالیایی ها از مردم بومی هستند که شامل استرالیایی های بومی و جزایر تنگه تورس است .توسعه هویت متمایز استرالیایی و شخصیت ملی در قرن نوزدهم آغاز شد.
زبان اصلی انگلیسی استرالیایی است. استرالیا میزبان فرهنگ های متنوعی است که نتیجه تاریخچه مهاجرت آن است. از سال 1788، فرهنگ استرالیا در درجه اول یک فرهنگ غربی بوده است که به شدت تحت تأثیر مهاجران اولیه انگلیسی سلتی قرار گرفته است. واگرایی و تکامل فرهنگی که در طول قرن ها از زمان استقرار اروپایی ها رخ داده است منجر به فرهنگ متمایز استرالیایی شده است. از آنجایی که جمعیت استرالیایی آسیایی در نتیجه تغییرات در ساختار جمعیتی مهاجران به رشد و شکوفایی خود ادامه می دهد و با افزایش روابط اقتصادی و فرهنگی با کشورهای آسیایی، استرالیا شاهد ظهور تدریجی “جامعه اوراسیا” در بخش اصلی خود است. مراکز شهری، ترکیبی از مواد اروپایی و آسیایی و فرهنگ عامه در یک زمینه مشخص استرالیایی. تأثیرات دیگر عبارتند از فرهنگ بومیان استرالیا، سنت هایی که توسط امواج مهاجرت از سراسر جهان به این کشور آورده شده است، و فرهنگ ایالات متحده.
تاریخچه استرالیایی ها
مستعمره نیو ساوت ولز توسط پادشاهی بریتانیای کبیر در سال 1788 با ورود اولین ناوگان تأسیس شد و پنج مستعمره دیگر در قرن 19 تأسیس شد که اکنون شش ایالت فعلی استرالیا را تشکیل می دهند. مهاجرت گسترده به دنبال یک سری هجوم به طلا در دهه 1850 و پس از جنگ های جهانی اول و دوم اتفاق افتاد، به طوری که بسیاری از مهاجران پس از جنگ جهانی دوم از جنوب اروپا ، اروپای شرقی و خاورمیانه آمده بودند . از زمان پایان سیاست استرالیای سفید در سال 1973، مهاجران از سراسر جهان و به ویژه از آسیا به استرالیا آمده اند.
غلبه زبان انگلیسی، وجود سیستم حکومتی پارلمانی مبتنی بر سیستم وستمینستر ، سلطنت مشروطه، سنتهای مشروطهخواهانه و فدرالیستی آمریکا، مسیحیت به عنوان دین غالب، و محبوبیت ورزشهایی از جمله کریکت، فوتبال راگبی و تنیس شاهدی بر این امر است. میراث مهم آنگلو سلتی که از نوادگان مهاجران اولیه که یک گروه اجدادی به نام استرالیایی های آنگلو سلتیک را تشکیل می دهند، مشتق شده است . در نتیجه بسیاری از ویژگیهای مشترک زبانی، تاریخی، فرهنگی و جغرافیایی، استرالیاییها اغلب با نیوزلندیها همذات پنداری کردهاند. شهروندی استرالیا قبل از سال 1949 یک مفهوم اجتماعی، اخلاقی و سیاسی بود. قبل از معرفی شهروندی استرالیا ، استرالیاییها وضعیت « اتباع بریتانیا » را داشتند. دادگاه عالی استرالیا در پاتر علیه میناهان (1908) اظهار داشت که “اگرچه هیچ ملیت استرالیایی وجود ندارد که از ملیت بریتانیایی متمایز شود، اما یک گونه استرالیایی از ملیت بریتانیایی وجود دارد.
زبان استرالیایی ها
اگرچه استرالیا هیچ زبان رسمی ندارد، اما انگلیسی همیشه به عنوان زبان رسمی ملی تثبیت شده است. انگلیسی استرالیایی یکی از انواع اصلی زبان با لهجه و واژگان متمایز است و از نظر دستور زبان و املا کمی با سایر انواع انگلیسی متفاوت است. عمومی استرالیایی به عنوان گویش استاندارد عمل می کند. در سرشماری سال 2021، انگلیسی تنها زبانی بود که در خانه برای 72 درصد از جمعیت صحبت می شد. متداول ترین زبان های بعدی که در خانه صحبت می شود عبارتند از ماندارین 2.7%، عربی1.4%، ویتنامی 1.3%، کانتونی1.2% و پنجابی 0.9%. تصور میشود که بیش از 250 زبان بومی استرالیایی در زمان اولین تماس اروپایی وجود داشتهاند، که کمتر از بیست مورد از آنها هنوز در همه گروههای سنی استفاده روزانه هستند. حدود 110 نفر دیگر منحصراً توسط افراد مسن صحبت می شوند. در زمان سرشماری سال 2006، 52000 بومی استرالیا، که 12 درصد از جمعیت بومی را تشکیل میدهند، گزارش دادند که در خانه به یک زبان بومی صحبت میکنند. استرالیا یک زبان اشاره به نام Auslan دارد که زبان اصلی حدود 10112 ناشنوا است که در سرشماری سال 2016 گزارش دادند که از زبان Auslan در خانه استفاده می کنند.
دین استرالیایی ها
استرالیا دین رسمی ندارد. قانون اساسی آن ، دولت مشترک المنافع، اما نه ایالت ها، را از ایجاد آن یا دخالت در آزادی مذهب منع می کند . در سرشماری 2021، 38.9٪ از جمعیت به عنوان “بی دین” شناسایی شدند ، از 15.5٪ در سال 2001. بزرگترین دین مسیحیت است 43.9٪ از جمعیت. بزرگترین فرقه های مسیحی کلیسای کاتولیک رومی20٪ از جمعیت و کلیسای انگلیکان استرالیا 9.8٪ هستند. مهاجرت چندفرهنگی از زمان جنگ جهانی دوم منجر به رشد ادیان غیر مسیحی شده است که بزرگترین آنها عبارتند از: اسلام 3.2%، هندوئیسم 2.7%، بودیسم 2.4%، سیک 0.8% و یهودیت 0.4 درصد. در سال 2021، کمتر از 8000 نفر وابستگی خود را به ادیان سنتی بومی اعلام کردند. بر اساس اساطیر بومیان استرالیا و چارچوب آنیمیستی توسعه یافته در استرالیای بومی، رویاپردازی دوران مقدسی است که در آن موجودات روح توتمیک اجدادی خلقت را تشکیل دادند . رویاها قوانین و ساختارهای جامعه و مراسمی را که برای تضمین تداوم زندگی و زمین انجام میشد، وضع کردند.
بومیان استرالیایی
بومیان استرالیا از نوادگان ساکنان اصلی قاره استرالیا هستند . اعتقاد بر این است که اجداد آنها حدود 70000 سال پیش از آفریقا به آسیا مهاجرت کردند و حدود 50000 سال پیش به استرالیا رسیدند. جزیره نشینان تنگه تورس مردمی متمایز از تبار ملانزی هستند که بومی جزایر تنگه تورس هستند که در شمالی ترین نوک کوئینزلند در نزدیکی پاپوآ گینه نو و برخی سکونتگاه های نزدیک در سرزمین اصلی قرار دارند. اصطلاح “بومی” به طور سنتی فقط به ساکنان بومی سرزمین اصلی استرالیا و تاسمانی و برخی از جزایر مجاور اطلاق می شود. بومیان استرالیا اصطلاحی فراگیر است که برای اشاره به ساکنان جزیره بومی و تنگه تورس (“نخستین مردم”) استفاده می شود. با پراکندگی در سراسر قاره استرالیا در طول زمان، جمعیت گسترش یافت و به صدها گروه متمایز، هر کدام دارای زبان و فرهنگ خاص خود، متمایز شد.
بیش از 400 قوم بومی استرالیایی متمایز در سراسر این قاره شناسایی شدهاند که با نامهای منحصربهفردی که زبانهای اجدادی، لهجهها یا الگوهای گفتاری متمایزشان را مشخص میکند، مشخص شدهاند. در سال 1770، جیمز کوک از ترس اینکه توسط فرانسوی ها پیشی گرفته باشد، یک مته سیگنالی بالای تپه در جزیره مالکیت در تنگه تورس را به مراسم تملک تغییر داد و ادعای بریتانیا در مورد سواحل شرقی استرالیا را جعل کرد. هجده سال بعد، ساحل شرقی توسط بریتانیا اشغال شد و بعداً ساحل غربی نیز توسط بریتانیا سکنی گزید. در آن زمان، جمعیت بومی بین 315000 تا 750000 تخمین زده می شد. در سرشماری سال 2021، 3.2٪ از جمعیت استرالیا به عنوان بومی شناخته شدند بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس. بومیان استرالیا بالاتر از متوسط نرخ زندان و بیکاری، سطح تحصیلات پایین تر و امید به زندگی برای مردان و زنان را تجربه می کنند که به ترتیب 11 و 17 سال کمتر از استرالیایی های غیر بومی است. برخی از جوامع بومی دورافتاده با شرایطی شبیه به ” وضعیت شکست خورده ” توصیف شده اند.
کشور محل تولد استرالیایی ها
در سال 2019 میلادی 30 درصد از جمعیت ساکن استرالیا یا 7529570 نفر در خارج از کشور متولد شده اند. جدول زیر جمعیت استرالیا را بر اساس کشور تولد نشان می دهد که توسط اداره آمار استرالیا در سال 2021 تخمین زده شده است. این جدول فقط کشورها یا مناطق یا تولد با جمعیت بیش از 100000 ساکن استرالیا را نشان می دهد