قانون کار استرالیا ضد تبعیض، کار نامناسب و اخراج ناعادلانه
قانون کار استرالیا با هدف حمایت از حقوق نیروی کار، بهطور شفاف با هرگونه تبعیض شغلی، شرایط کاری غیرایمن یا ناعادلانه، و اخراج ناعادلانه مقابله میکند. این قوانین تحت نظارت نهاد Fair Work Commission اجرا میشوند و شامل جریمهها و پیگیریهای جدی علیه کارفرمایانی است که حقوق کارگران را نقض میکنند.
حمایت قانون کار استرالیا در برابر تبعیض شغلی
طبق قانون Fair Work، هرگونه تبعیض در استخدام، ترفیع، حقوق یا برخورد در محل کار بر اساس سن، نژاد، مذهب، جنسیت، بارداری، معلولیت یا گرایش جنسی غیرقانونی است. کارگران میتوانند با مراجعه به کمیسیون حقوق بشر یا نهادهای ایالتی، شکایت خود را ثبت کنند.
حفاظت از نیروی کار در شرایط کاری نامناسب
محیط کار در استرالیا باید ایمن، بهداشتی و بدون تهدید جسمی یا روانی باشد. هرگونه آزار، فشار روانی، یا شرایط خطرناک میتواند مشمول قوانین سلامت و ایمنی شغلی شود و کارفرما ملزم به اصلاح فوری آن است.
مقابله با اخراج ناعادلانه در استرالیا
کارفرما نمیتواند بدون دلیل موجه و طی فرآیند قانونی کارگری را اخراج کند. در صورت اخراج ناعادلانه، فرد میتواند ظرف 21 روز شکایت خود را به Fair Work Commission ارائه دهد و در بسیاری از موارد به کار بازگردانده شود یا غرامت دریافت کند.
تبعیض در محل کار استرالیا
یکی از ارکان اصلی قانون کار در استرالیا، مقابله با تبعیضهای شغلی و ایجاد فرصتهای برابر برای همه کارکنان است. مقرراتی که توسط نهادهایی مانند کمیسیون حقوق بشر استرالیا (AHRC) و کمیسیون کار منصفانه (Fair Work) تدوین و اجرا میشوند، تضمین میکنند که رفتار ناعادلانه بر اساس ویژگیهای فردی، نهتنها غیراخلاقی بلکه غیرقانونی است.
چه نوع تبعیضهایی در قانون استرالیا ممنوع هستند؟
قانون ضد تبعیض استرالیا طیف وسیعی از ویژگیهای فردی را تحت حمایت قرار میدهد؛ از جمله نژاد، مذهب، رنگ پوست، ملیت، جنسیت، بارداری، گرایش جنسی، سن، معلولیت، وضعیت تأهل، دیدگاههای سیاسی و مسئولیتهای خانوادگی. این ویژگیها نباید مبنای تصمیمات استخدامی یا ارتقاء باشند.
کارفرمایان موظفاند تمامی مراحل استخدام، آموزش، ترفیع و تعیین حقوق را بدون اعمال تبعیض انجام دهند. نقض این قوانین میتواند از سوی فرد متضرر گزارش شود و در صورت تأیید، تبعات قانونی شامل جریمه یا تغییر ساختار داخلی سازمان خواهد داشت.
نهادهای رسیدگی به تبعیض (AHRC و Fair Work)
در استرالیا، دو نهاد کلیدی مسئول رسیدگی به تبعیض در محل کار هستند: «کمیسیون حقوق بشر استرالیا» (AHRC) که به مسائل عمومی حقوق بشر و تبعیض رسیدگی میکند و «کمیسیون کار منصفانه» (Fair Work) که روی موضوعات مرتبط با قوانین کاری و استخدام تمرکز دارد.
هر دو نهاد امکان ثبت شکایت آنلاین، تلفنی یا حضوری را فراهم کردهاند. بسته به نوع تخلف، فرایندهایی مانند میانجیگری، بررسی قانونی، یا ارجاع به دادگاه صنعتی در دسترس است. این فرآیندها برای احقاق حقوق افراد و جلوگیری از تکرار تخلفات کاربردی هستند.
برابری دستمزد زن و مرد در استرالیا
یکی از جنبههای مهم عدالت شغلی در استرالیا، برابری حقوقی بین زنان و مردان است. قانون کار تصریح میکند که پرداخت حقوق کمتر به صرف جنسیت، غیرقانونی است و کارفرما موظف است برای کار مساوی، دستمزد برابر پرداخت کند. این اصل توسط سازمانهایی مانند WGEA و Fair Work رصد میشود.
با وجود این قوانین، برخی صنایع هنوز با شکاف دستمزدی مواجه هستند. دولت استرالیا برای کاهش این فاصله، شرکتها را موظف به ارائه گزارشهای تفکیکی جنسیتی کرده است. کارگران میتوانند در صورت مشاهده نابرابری در پرداختها، به نهادهای ذیربط شکایت کنند و خواستار بررسی و اصلاح شوند.
نحوه ثبت شکایت بابت تبعیض شغلی
برای ثبت شکایت رسمی، لازم است کارمند مستنداتی از رفتار تبعیضآمیز شامل ایمیلها، گزارشها یا شهادت همکاران ارائه کند. پس از تهیه مدارک، شخص میتواند از طریق وبسایت رسمی AHRC یا Fair Work اقدام به ثبت شکایت نماید. مشاوره اولیه معمولاً رایگان است.
مدت زمان قانونی برای ثبت شکایت معمولاً ۶ ماه از زمان وقوع حادثه است. در صورت اثبات تبعیض، کارفرما ممکن است به پرداخت خسارت، اصلاح رویههای داخلی یا ارائه عذرخواهی رسمی محکوم شود. این اقدامات نقش مهمی در فرهنگسازی و پیشگیری از تبعیضهای بعدی دارد.
امنیت و سلامت محیط کار در استرالیا
در استرالیا، ایمنی و سلامت محیط کار از اولویتهای کلیدی قوانین کار است. کارفرمایان موظفاند محیطی فراهم کنند که نهتنها از نظر فیزیکی ایمن باشد، بلکه از نظر روانی نیز فشارهای غیرمنطقی بر کارکنان وارد نکند. سازمانهایی مانند Safe Work Australia بر این موارد نظارت دارند و قوانین سختگیرانهای برای پیشگیری از حوادث یا سوءاستفاده در محل کار وجود دارد.
استانداردهای قانونی ایمنی در محل کار
قانون ایمنی محیط کار استرالیا الزاماتی را تعیین کرده است که همه کارفرمایان باید رعایت کنند. این الزامات شامل آموزشهای ایمنی، تهیه تجهیزات حفاظتی، بازرسیهای منظم و تدوین دستورالعملهای اضطراری میشود. عدم رعایت این مقررات میتواند منجر به جریمههای سنگین یا حتی توقیف فعالیت شود.
در همه مشاغل، حتی اداری، باید خطرات شناسایی و بهطور مستمر ارزیابی شوند. همچنین، کارمندان حق دارند در صورت احساس خطر، بدون نگرانی از اخراج یا فشار، کار خود را ترک کرده و موضوع را به مسئول ایمنی گزارش دهند. این رویکرد به حفظ سلامت بلندمدت کارگران کمک شایانی میکند.
مسئولیتهای کارفرما در قبال سلامت فیزیکی و روانی
در کنار سلامت جسمی، سلامت روانی نیز در قانون کار استرالیا مورد توجه قرار گرفته است. آزار روانی (bullying)، فشار کاری بیرویه، توهین، بیعدالتی سیستماتیک و تبعیضهای پنهان میتوانند آسیبهای جدی روانی وارد کنند و کارفرما در برابر این مسائل مسئول است.
کارفرمایان باید سیاستهای ضد آزار، حمایت روانشناسی سازمانی، و فرآیندهای شکایت داخلی مؤثر داشته باشند. اگر کارمند دچار آسیب روحی ناشی از شرایط کاری شود، میتواند از طریق Safe Work یا نهادهای ایالتی درخواست رسیدگی کند و در برخی موارد از بیمه حوادث کاری بهرهمند شود.
اقدامات قانونی در مواجهه با محیط کار ناامن
اگر کارمندی محیط کار خود را ناامن ارزیابی کند، حق دارد بدون تنبیه یا تهدید، کار را متوقف کرده و موضوع را گزارش دهد. سازمانهایی مانند SafeWork NSW یا WorkSafe Victoria مکانیزمهایی برای بررسی شکایات دارند که میتواند شامل بازرسی، دستور توقف کار، یا الزام به رفع خطرات باشد.
همچنین امکان طرح دعوی حقوقی علیه کارفرما وجود دارد، بهویژه اگر آسیب جسمی یا روانی ناشی از سهلانگاری در تأمین ایمنی باشد. در بسیاری از موارد، کارگران موفق شدهاند با مستندسازی مناسب و ارائه شواهد، خسارت دریافت کرده یا شرایط کاری خود را بهبود ببخشند.
قوانین مرخصی و ساعات کاری در استرالیا
ساعات کاری منصفانه و دسترسی به انواع مرخصیها یکی از ارکان اصلی قانون کار استرالیاست. بر اساس قانون ملی Fair Work، کارمندان از حداقلهای مشخصی برای ساعات کاری، مرخصیهای استحقاقی، زایمان، استعلاجی و بدون حقوق بهرهمند هستند. عدم رعایت این استانداردها توسط کارفرما میتواند منجر به جریمه و شکایت قانونی شود.
حداقلها در مورد ساعت کاری و استراحت
طبق قانون کار استرالیا، ساعت کاری معمول برای کارکنان تماموقت ۳۸ ساعت در هفته است، مگر آنکه بهصورت داوطلبانه و با توافق کتبی، اضافهکاری انجام شود. این قانون همچنین زمان استراحت بین شیفتها، ناهار و وقفههای کوتاه در طول روز کاری را نیز تعیین کرده است.
کارفرمایان موظفاند حداقل یک استراحت ۳۰ دقیقهای در روز کاری فراهم کنند و در برخی مشاغل، فاصله حداقل ۱۰ ساعته بین شیفتها را رعایت کنند. عدم اجرای این موارد، بهویژه در محیطهای فیزیکی و پرخطر، میتواند مصداق نقض قانون و ایمنی کار باشد.
انواع مرخصی (استحقاقی، استعلاجی، زایمان، بدون حقوق)
کارمندان تماموقت در استرالیا معمولاً در هر سال ۴ هفته مرخصی استحقاقی (Annual Leave) دریافت میکنند. همچنین مرخصی استعلاجی (Personal/Carer’s Leave) با سقف ۱۰ روز در سال، و مرخصی زایمان (Paid Parental Leave) برای مادران و پدران تازهوارد، نیز بهصورت قانونی تضمین شده است.
در برخی موارد مانند شرایط خانوادگی خاص یا بیماریهای طولانی، امکان استفاده از مرخصی بدون حقوق نیز وجود دارد که نیازمند تأیید کارفرما است. بهرهمندی از این مرخصیها بدون نگرانی از اخراج یا تنبیه، جزو حقوق پایه هر کارگر در استرالیاست.
جریمه کارفرمایان در صورت عدم رعایت مرخصیها
عدم پرداخت مرخصیهای قانونی یا ممانعت از استفاده از آنها میتواند منجر به شکایت رسمی در Fair Work Commission شود. در صورتی که کارفرما از ارائه مرخصی استحقاقی، استعلاجی یا زایمان خودداری کند، این عمل مصداق تخلف قانونی خواهد بود و جریمههای نقدی و ثبت سابقه تخلف برای کسبوکار بهدنبال دارد.
در بسیاری از موارد، کارگران با استناد به فیش حقوقی، پیامهای داخلی، یا قرارداد کتبی توانستهاند ثابت کنند که حقوقشان در خصوص مرخصیها رعایت نشده است. توصیه میشود همیشه سوابق خود را بهصورت مستند نگه دارید و در صورت نیاز از پشتیبانی نهادهای رسمی استفاده کنید.
اخراج ناعادلانه در استرالیا: چه زمانی غیرقانونی است؟
یکی از بخشهای مهم قانون کار استرالیا، حمایت از کارگران در برابر اخراج ناعادلانه (Unfair Dismissal) است. کارفرمایان نمیتوانند بهدلایل تبعیضآمیز، غیرموجه یا بدون طی فرآیند قانونی، فردی را از کار اخراج کنند. در صورت وقوع چنین مواردی، کارگر حق دارد موضوع را به کمیسیون Fair Work ارجاع دهد و پیگیری حقوقی انجام دهد.
چه اخراجهایی در قانون ناعادلانه محسوب میشوند؟
اخراج ناعادلانه معمولاً زمانی رخ میدهد که کارگر بدون دلیل منطقی، بدون اخطار قبلی، یا به دلایل غیرقانونی مانند نژاد، جنسیت، بارداری، یا فعالیت اتحادیهای از کار برکنار شود. همچنین اگر فرآیند اخراج بدون فرصت دفاع و توضیح به کارمند انجام شود، مشمول تعریف ناعادلانه خواهد بود.
قانون Fair Work به صراحت تأکید میکند که کارفرما باید مستندات، دلایل موجه و فرصت جبران برای کارگر فراهم کند. اخراج بر اساس گمان، قضاوت شخصی یا اختلافات شخصی، بدون ارائه دلیل کتبی و بررسی رسمی، از نظر قانونی قابل اعتراض است.
مراحل ثبت شکایت در کمیسیون Fair Work
اگر کارگری احساس کند که اخراجش ناعادلانه بوده، میتواند ظرف ۲۱ روز از تاریخ اخراج، درخواست رسیدگی به کمیسیون Fair Work بدهد. این درخواست بهصورت آنلاین یا از طریق فرمهای چاپی قابل ثبت است. ارائه مدارک مانند ایمیلهای کارفرما، قرارداد، اخطار کتبی یا پیامها برای اثبات ادعا ضروری است.
در مرحله نخست، کمیسیون تلاش میکند با میانجیگری (conciliation) موضوع را حلوفصل کند. اگر مصالحه حاصل نشود، جلسه دادرسی (hearing) برگزار میشود. نتیجه ممکن است شامل بازگشت به کار، پرداخت غرامت مالی یا صدور اخطار رسمی علیه کارفرما باشد. این روند برای کارمند هزینه چندانی ندارد و حمایت قانونی کاملی وجود دارد.
حقوق کارگر در برابر فسخ ناعادلانه قرارداد
در صورت تأیید ناعادلانه بودن اخراج، کارگر میتواند تقاضای بازگشت به شغل سابق خود یا دریافت خسارت مالی کند. این خسارت شامل جبران درآمد از دست رفته، حق مرخصیهای استفادهنشده و حتی هزینههای حقوقی میشود. کارفرما ممکن است مجبور به انتشار عذرخواهی رسمی یا اصلاح ساختار مدیریتی نیز شود.
علاوه بر این، سابقه شکایت در پرونده کارفرما ثبت شده و در صورت تکرار تخلف، جریمههای شدیدتری اعمال خواهد شد. توصیه میشود کارمندان همیشه مدارک کاری و قراردادهای خود را حفظ کنند و در صورت بروز مشکل، از مشاوران قانونی Fair Work کمک بگیرند.
قراردادهای کاری و انواع استخدام در استرالیا
در استرالیا، استخدامها در قالبهای مختلفی انجام میشوند که هرکدام قوانین، مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند. شناخت تفاوت بین استخدام دائم، موقت، پارهوقت یا پیمانی، برای کارگران و مهاجران ضروری است تا از حقوق قانونی خود آگاه باشند و دچار سوتفاهم یا سوءاستفاده نشوند.
قرارداد دائم، موقت، پارهوقت و پیمانی
در استرالیا چهار نوع اصلی استخدام رایج است: استخدام دائم (Full-time)، پارهوقت (Part-time)، موقت (Fixed-term) و پیمانی (Casual). استخدامهای دائم و پارهوقت معمولاً همراه با حقوق مرخصی، بیمه و مزایای کامل هستند، در حالی که استخدامهای پیمانی ممکن است شامل مزایا نباشند، اما دستمزد ساعتی بالاتری داشته باشند.
قراردادهای موقت نیز معمولاً برای یک دوره خاص منعقد میشوند و پس از پایان زمان قرارداد، رابطه کاری پایان مییابد مگر اینکه تمدید شود. هر نوع استخدام باید بهصورت کتبی باشد و شرایط کار، وظایف شغلی، ساعت کاری و میزان حقوق در آن قید شود.
نکات کلیدی پیش از امضای قرارداد کار
پیش از امضای هر نوع قرارداد کاری، باید مفاد آن با دقت بررسی شود. از جمله مواردی که باید به آن توجه شود عبارتند از: نوع استخدام، میزان حقوق پایه، شرایط فسخ قرارداد، نحوه پرداخت، مزایا، ساعات کاری و مرخصیها. اگر بندهایی مبهم یا گمراهکننده وجود داشته باشد، کارگر حق دارد توضیح بخواهد یا حتی قرارداد را رد کند.
استفاده از مشاوره رایگان سازمان Fair Work یا کمک از یک وکیل کاری (Employment Lawyer) بهویژه برای مهاجران و دانشجویان بینالمللی توصیه میشود. هیچگاه نباید قراردادی را امضا کرد که برخلاف حقوق پایه یا قوانین ملی کار باشد، حتی اگر از سوی کارفرمایی پیشنهاد شده باشد.
حق لغو قرارداد توسط کارفرما یا کارگر
هم کارفرما و هم کارگر در شرایط خاصی میتوانند قرارداد کاری را فسخ کنند. این فسخ باید با اطلاع قبلی (Notice) و در چارچوب زمانی قانونی صورت گیرد. برای کارگران تماموقت، مدت این اطلاع ممکن است بین ۱ تا ۴ هفته متغیر باشد و باید کتبی باشد. فسخ ناگهانی و بدون دلیل ممکن است مصداق «اخراج ناعادلانه» تلقی شود.
کارگران نیز حق دارند با رعایت ضوابط مندرج در قرارداد، کار را ترک کنند. در شرایط اضطراری یا نقض جدی حقوق توسط کارفرما، فسخ فوری ممکن است موجه تلقی شود. در هر دو حالت، ثبت کتبی، نگهداری سوابق و رعایت احترام حرفهای در فرآیند خروج از سازمان، اهمیت بالایی دارد.
مقایسه انواع استخدام در استرالیا از نظر حقوق، مرخصی و امنیت شغلی
در جدول زیر، تفاوت بین انواع رایج استخدام در استرالیا را از نظر مزایا و الزامات قانونی بررسی میکنیم. آگاهی از این موارد به شما کمک میکند تا هنگام امضای قرارداد، انتخاب درستی داشته باشید.
| نوع استخدام | حداقل حقوق | مرخصی استحقاقی | اضافهکاری | بیمه و مزایا | امنیت شغلی | اخراج فوری |
|---|---|---|---|---|---|---|
| تماموقت (Full-Time) | ✅ دارد | ۴ هفته در سال | ✅ پرداختی قانونی | ✅ کامل | 🔒 بالا | ❌ ندارد |
| پارهوقت (Part-Time) | ✅ دارد (متناسب) | تناسبی با ساعات کار | ✅ مشمول | ✅ جزئی | 🔒 متوسط | ❌ نادر |
| پیمانی / موقتی (Casual) | 🔁 بیشتر از پایه | ❌ ندارد | ✅ اجباری | ❌ محدود | ⚠️ پایین | ✅ ممکن است |
| مدتدار (Fixed-Term) | ✅ طبق قرارداد | ✅ کامل یا نسبی | ✅ معمولاً دارد | ✅ بستگی دارد | 🔒 خوب | ❌ ندارد |
| کار دانشجویی | ✅ حداقل حقوق | ❌ معمولاً ندارد | ✅ در چارچوب ویزا | ❌ بسیار محدود | ⚠️ متغیر | ✅ احتمال زیاد |
حقوق، فیش حقوقی و مستندسازی پرداختها در قرارداد کار استرالیا
پرداخت حقوق منظم و ارائه فیش حقوقی از الزامات قانونی هر قرارداد کاری در استرالیاست. کارفرمایان موظفاند علاوه بر پرداخت دقیق، سوابق مستند و قانونی برای هر پرداخت تهیه و به کارگر تحویل دهند. این بخش از قانون کار از تضییع حقوق مالی جلوگیری کرده و شفافیت مالی را برای کارگر و کارفرما تضمین میکند.
فیش حقوقی (Pay Slip) چیست و چه اطلاعاتی باید داشته باشد؟
فیش حقوقی یا Pay Slip یک سند قانونی است که پس از هر پرداخت حقوق باید به کارگر تحویل داده شود. طبق قانون Fair Work، این فیش باید شامل اطلاعاتی مانند نام کارگر، تاریخ پرداخت، میزان حقوق ناخالص و خالص، مالیات کسرشده، اضافهکاری، مرخصیهای استفادهشده و کسریها باشد.
Pay Slip باید حداکثر در عرض یک روز کاری پس از پرداخت صادر شود و میتواند بهصورت الکترونیکی یا چاپی باشد. عدم ارائه این سند توسط کارفرما میتواند منجر به جریمه قانونی شود و حق شکایت برای کارگر محفوظ است.
نگهداری سوابق حقوق و تعهدات قانونی کارفرما
کارفرمایان در استرالیا موظفاند سوابق پرداخت حقوق، مرخصی، اضافهکاری و مالیات را حداقل به مدت ۷ سال نگهداری کنند. این اطلاعات باید در صورت نیاز برای بازرسیهای Fair Work در دسترس باشد. نگهداری شفاف سوابق بهنفع کارفرما و کارگر است و مانع از بروز اختلاف در آینده میشود.
اگر کارفرمایی از ثبت سوابق خودداری کند یا دسترسی به آنها را محدود کند، ممکن است با جریمههای قانونی و بازپرداخت دستمزد روبهرو شود. به همین دلیل، تمامی کارمندان نیز باید نسخهای از فیشها و قراردادهای خود را ذخیره کنند.
روشهای پرداخت حقوق و قوانین مربوط به تأخیر یا بینظمی
پرداخت حقوق در استرالیا باید بهصورت منظم (معمولاً هفتگی، دوهفتهای یا ماهانه) و از طریق انتقال بانکی یا چک رسمی انجام شود. پرداخت نقدی بهصورت غیرمستند توصیه نمیشود و ممکن است نشانه تخلف قانونی باشد. همچنین، کارفرما نمیتواند بدون اطلاع قبلی حقوق را کاهش دهد یا پرداخت را متوقف کند.
اگر پرداخت حقوق با تأخیر انجام شود یا بهطور مکرر دچار بینظمی باشد، کارگر حق دارد از کارفرما به کمیسیون Fair Work شکایت کند. این نوع تخلفات میتواند به الزام به پرداخت فوری، جریمه و حتی ثبت سوءسابقه برای کارفرما منجر شود.
مالیات، Super و بازنشستگی در قراردادهای کاری استرالیا
پرداخت مالیات، بیمه بازنشستگی (Superannuation) و کسورات قانونی، بخش اجتنابناپذیر هر قرارداد شغلی در استرالیاست. این موارد نه تنها تعهد قانونی کارفرما هستند، بلکه به امنیت مالی بلندمدت کارگر نیز کمک میکنند. در این بخش، با جزئیات مالیات شغلی، Super و مقررات بازنشستگی آشنا میشوید.
مالیات شغلی در استرالیا چگونه محاسبه میشود؟
تمامی کارکنان در استرالیا موظف به پرداخت مالیات بر درآمد هستند که بهصورت خودکار توسط کارفرما از حقوق ناخالص کسر میشود. نرخ مالیات بر اساس میزان درآمد سالانه تعیین میشود و معمولا بین 0 تا 45 درصد متغیر است. برای شفافیت بیشتر، میزان کسر مالیات باید در فیش حقوقی قید شود.
اگر فردی بهصورت رسمی استخدام شده باشد، دارای شماره مالیاتی (TFN) است و نرخ مالیات او بر اساس جدولهای رسمی اداره مالیات استرالیا (ATO) محاسبه میشود. در صورت عدم ارائه TFN، نرخ مالیات بالا (حدود 45٪) بهصورت پیشفرض اعمال میشود.
Super چیست و چرا برای شما مهم است؟
Superannuation یا بهاختصار "Super"، نوعی پسانداز اجباری بازنشستگی در استرالیاست. کارفرمایان موظفاند درصدی از حقوق ناخالص کارکنان (در سال 2025، معادل 11%) را به حساب سوپر بازنشستگی آنها واریز کنند. این مبلغ جدا از حقوق نقدی کارگر است و برای دوران بازنشستگی ذخیره میشود.
حساب Super معمولاً در یکی از شرکتهای معتبر سوپر مانند AustralianSuper، Hostplus یا UniSuper باز میشود و کارگر میتواند سوپر خود را مدیریت، تغییر یا تجمیع کند. کارفرمایی که از پرداخت سوپر طفره برود، مشمول جریمه و پیگرد قانونی خواهد شد.
بازنشستگی در استرالیا چگونه کار میکند؟
بازنشستگی در استرالیا ترکیبی از دو منبع اصلی است: ۱) حساب سوپر شخصی که در طول سالها توسط کارفرما تامین شده، و ۲) حقوق بازنشستگی دولتی (Age Pension) که در صورت واجد شرایط بودن به افراد پرداخت میشود. شرایط دریافت Age Pension شامل سن، اقامت دائم، و سطح درآمد و دارایی است.
برخلاف بسیاری از کشورها، در استرالیا داشتن یک Super فعال نقش اصلی در آینده مالی افراد ایفا میکند. مهاجران نیز در صورتی که بهطور قانونی کار کرده و سوپر دریافت کرده باشند، پس از بازگشت به کشورشان میتوانند برای دریافت مبلغ Super اقدام کنند. این فرآیند تحت نظارت ATO انجام میشود.
حداقل دستمزد و اضافهکاری در استرالیا
دولت استرالیا هر سال توسط کمیسیون کار منصفانه (Fair Work Commission) نرخ حداقل حقوق پایه را تعیین و اعلام میکند. علاوه بر آن، قوانین مشخصی برای اضافهکاری (Overtime) و نرخ پرداخت در تعطیلات یا آخر هفته وجود دارد که همه کارفرمایان ملزم به رعایت آن هستند. ناآگاهی از این قوانین میتواند باعث تضییع حقوق مهاجران تازهوارد شود.
نرخهای حداقل حقوق طبق قانون در سال 2025
از اول ژوئیه ۲۰۲۵، حداقل حقوق ساعتی در استرالیا به ۲۴٫۹۵ دلار افزایش یافته است. این نرخ برای کارگران بزرگسال (۲۱ سال به بالا) تماموقت یا پارهوقت قابل اعمال است و بسته به شغل، صنعت و موقعیت کاری ممکن است با نرخهای جایگزین تحت جوایز صنعتی (Awards) جایگزین شود.
در برخی مشاغل، مانند پرستاری، ساختوساز یا مهمانداری، نرخهای بالاتری بر اساس قراردادهای دستهجمعی یا توافقنامههای ثبتشده تعیین میشود. مهم است که هر کارگر، نرخ پایه شغل خود را از سایت Fair Work بررسی کند تا در دام دستمزد کمتر نیفتد.
شرایط پرداخت اضافهکاری (Overtime)
اگر یک کارمند بیش از ساعات تعیینشده در قرارداد یا استاندارد قانونی کار کند، مستحق دریافت اضافهکاری است. نرخ overtime معمولاً 1.5 تا 2 برابر نرخ پایه است و در روزهای تعطیل رسمی یا شیفتهای آخر هفته، حتی بیشتر میشود. کارفرما موظف است این پرداختها را در زمان پرداخت حقوق ماهانه منظور کند.
برخی کارفرمایان تلاش میکنند با عنوانهایی مانند "Flexible Hours" یا "Flat Rate" از پرداخت اضافهکاری طفره بروند. در چنین مواردی، کارمند میتواند با ثبت شکایت به Fair Work یا استفاده از ابزارهای آنلاین محاسبه حقوق، حق خود را پیگیری کند. حفظ سوابق ساعتهای کاری بسیار مهم است.
مشاغل تحت پوشش جایگاههای خاص (Awards)
در استرالیا بیش از ۱۲۲ «Award» صنعتی وجود دارد که برای صنایع مختلف تعریف شدهاند و شامل نرخهای ویژه، مزایا و حقوق خاص هستند. بهعنوان مثال، کارگران رستوران، رانندگان کامیون، معلمان، و کارکنان بهداشت هرکدام تحت Award مشخصی قرار میگیرند که حقوقشان از حداقل قانونی بیشتر است.
عدم اطلاع از Award مربوط به شغل خود میتواند منجر به دریافت دستمزد کمتر از حد واقعی شود. برای بررسی Award مرتبط، وبسایت رسمی Fair Work یک ابزار جستجوی ساده دارد که با وارد کردن عنوان شغلی و ایالت محل کار، اطلاعات کامل نمایش داده میشود. حتماً پیش از استخدام، این موضوع بررسی شود.
قوانین ویژه مانند شیردهی، استراحت غذا و استثنائات اضافهکاری
در کنار اصول کلی قانون کار، برخی قوانین ویژه نیز برای حمایت بیشتر از گروههای خاص مثل مادران شیرده، کارمندان با شیفت طولانی یا شاغلان خاص صنعتی وجود دارد. این قوانین نقش مهمی در ایجاد تعادل میان کار و زندگی ایفا میکنند و رعایت آنها برای کارفرما الزامی است.
استراحت غذا در شیفت کاری چگونه محاسبه میشود؟
کارمندان در استرالیا اگر بیش از ۵ ساعت بهطور متوالی کار کنند، حق دارند حداقل ۳۰ دقیقه استراحت غذا داشته باشند. این زمان معمولاً بدون حقوق است، مگر آنکه در قرارداد بهصورت پرداختشده قید شده باشد. در برخی مشاغل خاص مانند امنیت یا رانندگی، زمان استراحت اجباریست.
اگر کارفرما مانع از استفاده از استراحت غذایی شود، یا آن را بهطور غیرقانونی حذف کند، کارگر میتواند شکایت رسمی به Fair Work ثبت کند. بهتر است تمام شیفتهای کاری و زمانهای استراحت در سیستم حضور و غیاب ثبت شود.
حمایت قانونی از مادران شیرده در محل کار
طبق قانون ضد تبعیض استرالیا، کارفرمایان موظفاند امکانات لازم برای شیر دادن یا دوشیدن شیر مادر را در اختیار مادران شیرده قرار دهند. این شامل فراهمکردن فضای مناسب، حریم خصوصی و زمان کافی در طول شیفت کاری است. جلوگیری از این حق میتواند مصداق تبعیض جنسیتی باشد.
کارمند میتواند در صورت نبود شرایط مناسب، از طریق کمیسیون حقوق بشر استرالیا یا Fair Work شکایت کند. این حمایتها تا سن مشخصی از کودک (معمولاً زیر ۲ سال) ادامه دارد و برای همه محلهای کاری با هر اندازهای لازمالاجراست.
چه مشاغلی از قوانین اضافهکاری مستثنا هستند؟
در برخی موارد، مشاغل با ماهیت خاص (مانند مدیریت ارشد، مشاغل قراردادی با حقوق بالا یا کارگران کشاورزی فصلی) ممکن است از قوانین رایج اضافهکاری مستثنا شوند. در این حالت معمولاً نرخ ثابت پرداخت میشود و اضافهکاری جداگانه لحاظ نمیشود، مگر در شرایط خاص توافق شده.
این موارد باید بهصورت شفاف در قرارداد کاری قید شده باشد. اگر در قرارداد اشارهای به عدم پرداخت overtime نشده باشد، کارگر همچنان حق دریافت آن را دارد. تفسیر نادرست یا پنهانکاری در این زمینه، میتواند برای کارفرما دردسرهای حقوقی ایجاد کند.
حقوق دانشجویان بینالمللی در محیط کار استرالیا
دانشجویان بینالمللی بخش مهمی از نیروی کار موقت در استرالیا هستند. قانون کار این کشور، ضمن در نظر گرفتن محدودیتهای مرتبط با ویزای دانشجویی، حمایتهای حقوقی مشخصی نیز برای آنان در نظر گرفته است. آگاهی از این حقوق میتواند از سوءاستفاده کارفرمایان جلوگیری کرده و شرایط کاری امنتری را فراهم کند.
قوانین کار برای ویزای دانشجویی
بر اساس قوانین مهاجرت استرالیا در سال 2025، دارندگان ویزای دانشجویی (سابکلاس 500) مجاز هستند حداکثر ۴۸ ساعت در هر دو هفته کار کنند، مگر در تعطیلات رسمی بینترم که امکان کار تماموقت دارند. این قانون برای اطمینان از تمرکز دانشجویان بر تحصیل وضع شده است.
اگر دانشجویی بیشتر از این زمان مجاز کار کند، ممکن است دچار نقض شرایط ویزا شود و حتی اخراج از کشور برایش اتفاق بیفتد. بنابراین اطلاع دقیق از محدودیتها و تنظیم زمانبندی کار بر اساس ترمهای تحصیلی، برای جلوگیری از مشکلات قانونی بسیار ضروری است.
محدودیت ساعت کار در حین تحصیل
ساعت کاری دانشجویان در زمان تحصیل باید به نحوی برنامهریزی شود که تداخلی با کلاسهای دانشگاه نداشته باشد. بسیاری از مؤسسات آموزشی در استرالیا، لیست حضور و غیاب دارند و در صورت عدم تطابق حضور با ساعات کاری ثبتشده، ممکن است به اداره مهاجرت گزارش دهند.
از سوی دیگر، برخی کارفرمایان از محدودیت قانونی آگاه نیستند یا بهعمد دانشجو را وادار به ساعات اضافهکار غیرقانونی میکنند. دانشجویان باید خود مسئولیت رعایت شرایط ویزا را بر عهده بگیرند و در صورت نیاز، از مشاوره رایگان سازمان Fair Work استفاده کنند.
راهکارهایی برای گزارش تخلفات کارفرما علیه دانشجویان
اگر کارفرمایی دانشجوی بینالمللی را مجبور به پرداخت کمتر از حداقل حقوق، ساعات غیرقانونی یا رفتار غیرمنصفانه کند، دانشجو میتواند به Fair Work Ombudsman شکایت کند. این شکایات محرمانه بررسی میشوند و هیچ تأثیری بر وضعیت ویزا نخواهند داشت، مگر اینکه خود دانشجو قانون را نقض کرده باشد.
ابزارهای آنلاین ثبت شکایت، تماس تلفنی با خطوط مخصوص دانشجویان خارجی، و استفاده از خدمات حقوقی رایگان در دانشگاهها از جمله راههایی هستند که دانشجو میتواند برای دفاع از حقوق خود استفاده کند. توصیه میشود همیشه قرارداد مکتوب، فیش حقوقی و سوابق کاری را ذخیره کنید.
نهادهای حمایتی و حقوقی کار در استرالیا
برای تضمین اجرای دقیق و عادلانه قوانین کار، نهادهای مستقل و دولتی مختلفی در استرالیا فعال هستند. این سازمانها با ارائه مشاوره، بررسی شکایات و برخورد قانونی با تخلفات کارفرمایان، از حقوق کارگران، مهاجران و دانشجویان حمایت میکنند. شناخت این نهادها برای هر نیروی کاری در استرالیا ضروری است.
کمیسیون کار منصفانه (Fair Work Commission)
Fair Work Commission مهمترین نهاد تنظیم روابط کاری در استرالیاست که وظایف آن شامل رسیدگی به شکایات مرتبط با اخراج ناعادلانه، اختلافات در قرارداد، مزایا و شرایط کاری است. این نهاد نقش داور را بین کارگر و کارفرما ایفا کرده و میتواند احکام الزامآور صادر کند.
هر فردی که احساس کند حقوق قانونیاش در محل کار نادیده گرفته شده، میتواند ظرف مهلت قانونی شکایت خود را ثبت کند. این نهاد همچنین مرجع رسمی تصویب نرخهای حداقل دستمزد، بررسی قراردادهای جمعی و رسیدگی به تبعیضهای شغلی است.
اداره ایمنی محل کار (Safe Work Australia)
Safe Work Australia سازمان ملی مسئول تدوین سیاستها و استانداردهای ایمنی محیط کار است. این اداره با همکاری ایالتها و مناطق مختلف، نظارت بر رعایت قوانین سلامت و ایمنی (WHS) را برعهده دارد و هدف اصلی آن پیشگیری از حوادث، آسیبها و بیماریهای شغلی است.
افراد میتوانند در صورت مشاهده خطرات جدی، شرایط ناایمن یا بیتوجهی کارفرما به اصول بهداشتی و ایمنی، شکایت خود را به Safe Work ایالتی ارائه دهند. این شکایات میتواند به بازدید میدانی، صدور اخطار، یا حتی توقف فعالیت منجر شود.
راههای تماس، مشاوره و ثبت شکایت رایگان
بیشتر نهادهای کاری در استرالیا خدمات مشاورهای رایگان، محرمانه و چندزبانه ارائه میدهند. وبسایت Fair Work دارای ابزارهایی مانند "Pay Calculator"، مشاور مجازی، فرمهای شکایت آنلاین و شماره تماس اضطراری برای دانشجویان و مهاجران است. تمامی اطلاعات بهروز و به زبان ساده در اختیار کاربران قرار دارد.
برای Safe Work نیز نسخههای ایالتی با درگاههای جداگانه برای ثبت گزارش یا تماس تلفنی وجود دارد. مراجعه به دفاتر محلی نیز امکانپذیر است. توصیه میشود قبل از هر اقدام، مستندات خود را آماده کرده و با مشاور تماس بگیرید تا فرآیند با دقت بیشتری پیش برود.
سوالات متداول درباره حقوق نیروی کار در استرالیا
در این بخش به رایجترین سوالات کاربران درباره قوانین کار، تبعیض شغلی، مرخصی، اخراج و حداقل حقوق در استرالیا پاسخ داده میشود. اگر مهاجر، دانشجو یا جویای کار در استرالیا هستید، این پرسشها به شما در شناخت بهتر حقوق قانونی کمک میکند.
۱. حداقل حقوق در استرالیا در سال 2025 چقدر است؟
بر اساس اعلام کمیسیون کار منصفانه، حداقل دستمزد ساعتی در سال ۲۰۲۵ برابر با ۲۴٫۹۵ دلار استرالیاست.
۲. آیا دانشجویان بینالمللی اجازه کار دارند؟
بله، دانشجویان با ویزای ۵۰۰ مجاز به کار حداکثر ۴۸ ساعت در هر دو هفته هستند.
۳. چگونه میتوانم از کارفرمایی که حقوقم را کامل نداده شکایت کنم؟
میتوانید شکایت خود را به صورت رایگان و محرمانه از طریق سایت Fair Work ثبت کنید.
۴. مرخصی استحقاقی سالانه چند روز است؟
برای کارکنان تماموقت، ۴ هفته مرخصی استحقاقی در سال در نظر گرفته شده است.
۵. آیا اخراج ناگهانی بدون اخطار قانونی است؟
خیر، اخراج ناگهانی بدون اخطار و فرصت پاسخ، میتواند اخراج ناعادلانه تلقی شود.
۶. آیا میتوانم قرارداد کارم را فسخ کنم؟
بله، با رعایت دوره اطلاع قبلی (Notice) طبق قرارداد، این حق برای شما محفوظ است.
۷. overtime یا اضافهکاری چگونه محاسبه میشود؟
اضافهکاری معمولاً 1.5 تا 2 برابر نرخ پایه پرداخت میشود، بهویژه در آخر هفتهها و تعطیلات.
۸. تبعیض نژادی یا جنسی در استخدام غیرقانونی است؟
بله، تبعیض بر اساس نژاد، جنسیت، سن، بارداری و مذهب در استرالیا ممنوع است.
۹. در صورت آسیب فیزیکی در محل کار چه کنم؟
باید فوراً موضوع را به Safe Work گزارش دهید و از بیمه کارگری استفاده کنید.
۱۰. چه مدت زمان برای شکایت از اخراج ناعادلانه دارم؟
حداکثر ۲۱ روز از تاریخ اخراج فرصت دارید تا شکایت خود را به Fair Work ارائه دهید.
۱۱. مزایای شغلی من در استخدام پیمانی چیست؟
در استخدام Casual مزایا کمتر است اما معمولاً نرخ ساعتی بالاتر دریافت میکنید.
۱۲. آیا میتوانم چند شغل همزمان داشته باشم؟
بله، مگر اینکه در قرارداد کار فعلیتان محدودیتی درج شده باشد.
۱۳. آیا باید قراردادم را حتماً بهصورت کتبی دریافت کنم؟
بله، هر قرارداد کاری قانونی باید کتبی و شفاف باشد و یک نسخه به شما تحویل داده شود.
۱۴. آیا میتوانم از مشاوره رایگان حقوقی استفاده کنم؟
بله، Fair Work و دفاتر دانشجویی دانشگاهها مشاوره حقوقی رایگان ارائه میدهند.
۱۵. اگر زبان انگلیسیام ضعیف باشد، چطور شکایت کنم؟
Fair Work خدمات ترجمه رایگان به زبان فارسی و دهها زبان دیگر ارائه میدهد.
قوانین کار برای کودکان و نوجوانان در استرالیا
استخدام کودکان و نوجوانان در استرالیا تحت مقررات خاص و سختگیرانهای انجام میشود. هر ایالت و منطقه (State/Territory) ممکن است شرایط متفاوتی برای حداقل سن، نوع شغل مجاز، ساعات کار و مجوزهای والدین داشته باشد. هدف این قوانین، جلوگیری از سوءاستفاده و حفظ سلامت جسمی و روانی افراد زیر سن قانونی است.
حداقل سن قانونی برای کار در استرالیا چقدر است؟
در بیشتر ایالتهای استرالیا، حداقل سن قانونی برای شروع کار معمولاً 13 یا 14 سال است. در ایالتهایی مانند ویکتوریا و نیوساوتولز، کودکان میتوانند از سن 13 سالگی برای مشاغل سبک و غیرخطرناک مانند پیک، فروشنده یا کمک در کافهها استخدام شوند، مشروط به رضایت والدین و شرایط محدودکننده ساعتی.
در برخی ایالتها مانند کوئینزلند، کودکان زیر 13 سال فقط در موارد خاص و با مجوز ویژه میتوانند کار کنند. همچنین در سراسر کشور، کار کودکان در ساعات مدرسه یا در محیطهای پرخطر ممنوع است. رعایت این مقررات برای کارفرما الزامی است و نقض آن میتواند منجر به پیگرد قانونی شود.
محدودیتهای شغلی و ساعتی برای نوجوانان شاغل
نوجوانان شاغل مجاز به انجام کارهای سبک، غیرخطرناک و با ساعتهای محدود هستند. برای مثال، کودکان 13 تا 15 ساله نمیتوانند بیشتر از 12 ساعت در هفته کار کنند، آن هم خارج از ساعات مدرسه و حداکثر 3 ساعت در روز. همچنین فعالیت در شب، در مکانهای دارای مواد شیمیایی یا دستگاههای صنعتی برای آنها ممنوع است.
کارفرمایان موظفاند زمان شروع و پایان کار را ثبت و شرایط ایمنی ویژهای را رعایت کنند. نوجوانان باید دسترسی به استراحت، غذای سالم و محیط ایمن داشته باشند. عدم رعایت این موارد ممکن است باعث لغو مجوز کاری کارفرما یا جریمه نقدی شود.
استخدام خردسالان در خانواده، سرگرمی و تبلیغات
در برخی مشاغل مانند بازیگری، مدلینگ، تبلیغات تلویزیونی یا فعالیتهای هنری، استخدام خردسالان زیر 13 سال با مجوز رسمی امکانپذیر است. والدین باید فرمهای قانونی را تکمیل کرده و رضایتنامه کتبی ارائه دهند. این مشاغل باید تحت نظارت دقیق و با حداکثر ساعات محدود صورت گیرند.
در کارهای خانگی خانوادگی نیز (مثل کمک به مغازه پدر یا مادر)، قانون در برخی ایالتها استثناهایی قائل شده است، اما همچنان ایمنی، زمان، و میزان فشار کاری باید مطابق با مقررات باشد. تمام این موارد تحت نظارت وزارت کار و رفاه ایالتی و منطقهای قرار دارند.
تعطیلات رسمی و مرخصیهای عمومی در استرالیا
در استرالیا، روزهای تعطیل عمومی (Public Holidays) بهصورت ملی و ایالتی تعیین میشوند. این تعطیلات شامل مناسبتهای ملی مانند روز استرالیا و کریسمس، و تعطیلات خاص ایالتی مانند روز ملبورنکاپ یا روز نمایش سلطنتی است. کار در این روزها مشمول قوانین ویژهای از جمله پرداخت مضاعف و حقوق اضافهکاری است.
فهرست تعطیلات عمومی ایالتی و ملی در استرالیا
هر ایالت و منطقه در استرالیا تعطیلات خاص خود را دارد، اما برخی مناسبتها در سراسر کشور تعطیل هستند. جدول زیر تعطیلات رسمی در سال ۲۰۲۵ را به تفکیک ایالتها نشان میدهد. توجه داشته باشید که برخی تعطیلات متغیر بوده و بسته به سال ممکن است تغییر کنند.
| تاریخ | مناسبت | ایالتها |
|---|---|---|
| 1 ژانویه | روز سال نو | تمام ایالتها |
| 26 ژانویه | روز استرالیا | تمام ایالتها |
| مارس (دوشنبه دوم) | روز کار | ویکتوریا، تاسمانی، استرالیای غربی |
| 25 دسامبر | کریسمس | همه ایالتها |
آیا کار در روز تعطیل قانونی است؟
در استرالیا، قانون به کارگران این اختیار را میدهد که در روزهای تعطیل عمومی کار نکنند، مگر آنکه قرارداد آنها بهطور خاص اجازه داده باشد یا شرایط خاص صنعتی ایجاب کند. کارفرما نمیتواند بدون رضایت کارمند، او را مجبور به کار در تعطیلی کند، مگر آنکه این موضوع در قرارداد رسمی قید شده باشد.
اگر کارمند در یک تعطیلی رسمی مشغول به کار شود، طبق قانون، باید حداقل دو برابر حقوق عادی یا مزایای معادل دریافت کند. این نرخ بسته به نوع شغل، قرارداد و ایالت محل کار ممکن است متفاوت باشد و در برخی مشاغل خدماتی تا ۲.۵ برابر نیز افزایش یابد.
مرخصی در تعطیلات رسمی و حقوق کارگر
اگر تعطیلی رسمی با روزهای کاری کارمند مصادف شود و او مرخصی گرفته باشد، آن روز به عنوان مرخصی محاسبه نمیشود. بهعبارت دیگر، کارمند هم حقوق دریافت میکند و هم یک روز مرخصی حفظ خواهد شد. این قانون برای کارمندان تماموقت و پارهوقت اعمال میشود، نه کارکنان پیمانی (Casual).
در صورتی که تعطیلی در یک روز آخر هفته بیافتد، در برخی ایالتها «روز جایگزین» (Substitute Day) در نظر گرفته میشود. حقوق کارمندان برای این روز همچنان به صورت کامل محاسبه میشود. بررسی تقویم رسمی ایالت محل کار برای برنامهریزی مرخصی بسیار مهم است.
مقایسه شرایط کاری در صنایع مختلف استرالیا از نظر حقوق و امنیت شغلی
در جدول زیر، شرایط معمول شغلی در برخی از صنایع محبوب استرالیا مقایسه شده است. این جدول میتواند به مهاجران کمک کند تا برای ورود به بازار کار، تصمیم دقیقتری بگیرند.
| صنعت | میانگین حقوق ساعتی | اضافهکاری | امنیت شغلی | میزان تقاضا |
|---|---|---|---|---|
| ساختوساز (Construction) | $33 – $45 | ✅ بالا | متوسط | 🔼 زیاد |
| مراقبت سالمندان و پرستاری | $29 – $38 | ✅ دارد | بالا | 🔼 بسیار زیاد |
| فناوری اطلاعات (IT) | $45 – $70 | ❌ کمتر رایج | 🔒 بالا | ⚖️ متوسط |
| مهمانداری و رستوران | $25 – $30 | ✅ زیاد | پایین | 🔼 زیاد |
نظرات ایرانیان درباره قانون کار در استرالیا
قوانین کار در استرالیا از نگاه بسیاری از ایرانیان مقیم، شفاف، منصفانه و حمایتگر است. در ادامه، دیدگاههای واقعی ایرانیانی را میخوانید که تجربه مستقیم با قانون کار، کارفرماها و فرآیندهای حقوقی این کشور داشتهاند. این نظرات میتوانند به درک بهتر شما از شرایط کاری استرالیا کمک کنند.
الهام مرادی - ملبورن
⭐⭐⭐⭐⭐
قوانین کار در استرالیا واقعاً حس امنیت به من داده. مخصوصاً وقتی بدون دلیل خاصی کارم رو قطع کردن، تونستم از طریق Fair Work شکایت کنم و غرامت بگیرم.
محمدرضا تیموری - سیدنی
⭐⭐⭐⭐
در مقایسه با ایران، اینجا قانون کار به نفع کارگره. مثلاً اگر overtime بزنی، حتماً باید پرداخت بشه. ولی باید بدونی از چه راهی پیگیری کنی.
نگار محسنی - بریزبن
⭐⭐⭐⭐⭐
من یک مادر شاغل هستم و از قوانین مرخصی زایمان و حمایت از والدین واقعاً راضیام. هیچوقت تصور نمیکردم چنین حمایت قانونی وجود داشته باشه.
امیرحسین ساجدی - پرت
⭐⭐⭐⭐
سختگیریها توی استخدام کودکان واقعاً جالبه برام. پسر من فقط اجازه داره توی یک تایم خاص کار کنه و حتی نیاز به تأیید مدرسه داشت!
شیرین نادری - آدلاید
⭐⭐⭐⭐⭐
قانون ضدتبعیض واقعاً حس برابری ایجاد میکنه. من با وجود حجاب در محل کارم کاملاً با احترام برخورد دیدم و قانون هم ازم حمایت کرد.
سعید حسنی - گلدکوست
⭐⭐⭐⭐
نکته مهم اینه که همهچیز مستندسازی شدهست. قرارداد، زمان کار، حتی زمان استراحت، همه طبق قانون تعریف شدهان و تخلف قابل پیگیریه.
آزاده میرزایی - کانبرا
⭐⭐⭐⭐⭐
من در حوزه آموزش فعالیت دارم. حقوقها در حد انتظار نیست ولی شرایط کاری واقعاً امنه. هیچوقت احساس استثمار شدن نداشتم.
آرش طهماسبی - هوبارت
⭐⭐⭐
به نظرم کارفرماها خیلیهاشون دنبال دور زدن قانون هستن ولی اگه خودت بدونی چطور دفاع کنی، سیستم پشتت وایمیسته. یادگیری حقوقت خیلی مهمه.
نازنین فرجی - نیوکاسل
⭐⭐⭐⭐⭐
بعد از اخراج ناعادلانهام، با پیگیری دقیق، تونستم شغلم رو پس بگیرم. واقعاً ارزش داره که بدونی قانون چهچیزهایی رو پوشش میده.
علی داوری - داروین
⭐⭐⭐
قانون خوبه، اما روندهای قانونی زمانبره. یک شکایت سادهام ۵ ماه طول کشید تا نتیجه بگیرم. ولی در نهایت حق به من رسید.
جمعبندی نهایی درباره قانون کار استرالیا
قانون کار استرالیا یکی از جامعترین و دقیقترین نظامهای حقوقی جهان در زمینه اشتغال است. این قانون از تبعیضهای شغلی جلوگیری کرده و حقوقی چون حداقل دستمزد، مرخصی با حقوق، امنیت شغلی، و حمایت از کارگران بینالمللی را تضمین میکند. آشنایی با این اصول برای همه مهاجران و نیروی کار ایرانی در استرالیا ضروری است تا بتوانند از حقوق خود آگاهانه دفاع کنند.
اگر قصد دارید در استرالیا مشغول به کار شوید، حتماً پیش از امضای قرارداد شرایط کاری را بررسی کنید و در صورت نیاز از منابع رسمی مانند Fair Work و Safe Work کمک بگیرید. آگاهی، بهترین ابزار برای حفظ امنیت شغلی و حقوق قانونی شما در این کشور است.
اگر بهدنبال فرصتهای شغلی، آشنایی با شرایط واقعی بازار کار و تبادل تجربه با دیگر ایرانیان هستید، پیشنهاد میکنیم به گروه کاریابی استرالیا بپیوندید. در این جامعه پویا میتوانید از تجربههای واقعی ایرانیان شاغل در استرالیا بهرهمند شوید، موقعیتهای کاری جدید را بشناسید و مسیر شغلی خود را هوشمندانهتر بسازید 🇦🇺💼