ویزای 100 استرالیا یکی از ویزاهای دائمی مهاجرت برای همسران شهروند یا مقیم دائم استرالیا است. این ویزا مخصوص افرادی است که خارج از استرالیا هستند و قصد دارند از طریق رابطه پارتنری یا ازدواج رسمی، برای دریافت اقامت دائم اقدام کنند. متقاضیان ابتدا ویزای موقت 309 را دریافت کرده و پس از آن، واجد شرایط برای ویزای دائم 100 میشوند.
ویزای 100 یک ویزای اقامت دائم برای همسران خارجی شهروند یا مقیم دائم استرالیا است که از خارج کشور اقدام میکنند. این ویزا مرحله دوم از فرآیند ویزای پارتنر خارج از استرالیا است و پس از تأیید اولیه ویزای 309 صادر میشود.
داشتن رابطه واقعی و مداوم، ارائه مدارک مستند از زندگی مشترک، و رعایت الزامات اخلاقی و پزشکی از شرایط اصلی دریافت این ویزا است.
افرادی که در حال حاضر ویزای موقت 309 را دارند و رابطهشان با همسر استرالیاییشان همچنان برقرار است، میتوانند برای ویزای دائم 100 اقدام کنند.
همچنین متقاضی باید از لحاظ سلامتی و رفتار (character) مورد تأیید دولت استرالیا باشد و مدارک کافی از تداوم رابطه ارائه دهد.
مدارک شامل: گواهی ازدواج، مدارک مالی مشترک، مدارک سکونت مشترک، عکسها، نامهها و شواهد دیگر از زندگی مشترک است.
همچنین گواهی عدم سوءپیشینه، تست مدیکال و مدارک هویتی (پاسپورت و شناسنامه) نیز برای بررسی نهایی مورد نیاز است.
۱. دریافت ویزای موقت 309 – پس از ارسال درخواست اولیه
۲. بررسی مستمر رابطه پس از صدور 309 – به مدت معمولاً 2 سال
۳. ارائه مدارک بهروزشده و درخواست ارتقا به ویزای دائم 100
۴. صدور ویزای دائم و دریافت کامل اقامت استرالیا
برای دریافت ویزای 100 استرالیا، متقاضی باید رابطهای واقعی و مستند با شریک زندگی خود که شهروند یا مقیم دائم استرالیاست داشته باشد. این ویزا، مرحله دوم از مسیر ویزای پارتنر خارج از استرالیا محسوب میشود که پس از دریافت ویزای موقت 309 قابل پیگیری است.
ایرانیانی که از طریق ازدواج یا رابطه پارتنری با یک فرد مقیم یا تبعه استرالیا قصد دارند اقامت دائم بگیرند، در صورت داشتن شرایط قانونی، میتوانند برای ویزای Partner 100 اقدام کنند. این ویزا حقوق کاملی مشابه اقامت دائم را به متقاضی اعطا میکند.
برای ویزای 100 استرالیا، رابطه بین متقاضی و اسپانسر باید واقعی، ادامهدار و بر اساس تعهد دوجانبه باشد. این رابطه میتواند شامل ازدواج رسمی، رابطه پارتنری ثبتشده (Registered) یا رابطه واقعی بدون ثبت قانونی اما همراه با مدارک کافی باشد.
اداره مهاجرت استرالیا به دنبال شواهد واقعی از زندگی مشترک، شامل حسابهای بانکی مشترک، اجارهنامهها، عکسها، سفرهای دو نفره و مکاتبات شخصی است. هرگونه رابطهسازی صوری منجر به رد کامل درخواست خواهد شد.
برای اینکه فردی بتواند اسپانسر همسرش در مسیر ویزای 100 شود، باید شهروند استرالیا، دارنده اقامت دائم یا شهروند واجد شرایط نیوزیلند باشد. بدون داشتن یکی از این وضعیتها، امکان اسپانسری فراهم نیست.
همچنین اسپانسر باید شرایط خاصی را نیز رعایت کند؛ از جمله عدم سوءپیشینه کیفری در زمینه سوءاستفاده خانوادگی، عدم داشتن چندین اسپانسری در گذشته و توانایی حمایت مالی از پارتنر برای مدت مشخص.
ویزای 100 فقط برای افرادی صادر میشود که در زمان ارسال درخواست خارج از خاک استرالیا هستند. به همین دلیل، اگر متقاضی در استرالیا اقامت دارد، باید از مسیر ویزای 820/801 اقدام کند، نه 309/100.
اداره مهاجرت استرالیا پیش از بررسی شرایط دائم (سابکلاس 100)، وضعیت قانونی اقامت متقاضی در زمان ارسال درخواست اولیه را نیز بررسی میکند. اشتباه در انتخاب مسیر مناسب ممکن است موجب ریفیوز درخواست شود.
دریافت ویزای Partner 100 شامل یک فرآیند دو مرحلهای است که ابتدا با ویزای موقت 309 شروع میشود. این فرآیند برای اطمینان از واقعی بودن رابطه و استمرار آن طی زمان طراحی شده و پس از طی مراحل قانونی، به اقامت دائم منتهی میشود.
درک دقیق این مراحل میتواند به متقاضی کمک کند تا با برنامهریزی درست، از تأخیر یا رد شدن ویزا جلوگیری کرده و مسیر مهاجرت عاشقانهاش را با اطمینان طی کند.
متقاضی ابتدا باید برای ویزای Partner 309 که یک ویزای موقت است اقدام کند. این ویزا به افراد اجازه میدهد وارد استرالیا شوند و در کنار همسر خود زندگی کنند تا اداره مهاجرت روند ارزیابی نهایی را برای اقامت دائم آغاز کند.
در زمان ثبت درخواست، متقاضی باید خارج از خاک استرالیا باشد. درخواست همزمان برای هر دو ویزا (309 و 100) انجام میشود، اما ابتدا 309 صادر میشود و بررسی ویزای دائم بعد از آن صورت میگیرد.
حدود ۲ سال پس از صدور ویزای موقت 309، اداره مهاجرت بررسی دوبارهای برای تعیین واجد شرایط بودن جهت دریافت ویزای دائم 100 انجام میدهد. این بررسی شامل مدارک بهروزشده، گزارش وضعیت رابطه و تأیید استمرار زندگی مشترک است.
اگر رابطه در این مدت حفظ شده باشد و مدارک کافی ارائه شود، متقاضی وارد مرحله صدور ویزای Partner 100 میشود. در غیر این صورت، ممکن است با تأخیر، درخواست مدارک بیشتر یا حتی ریفیوز روبرو شود.
در صورت تأیید نهایی از سوی اداره مهاجرت، ویزای Partner 100 صادر میشود که به متقاضی اقامت دائم استرالیا را اعطا میکند. با این ویزا، فرد میتواند بدون محدودیت در استرالیا زندگی، کار یا تحصیل کند و مسیر شهروندی نیز برای او باز میشود.
دریافت این ویزا معمولاً پایان مسیر اداری مهاجرت از طریق ازدواج است و به معنای آغاز زندگی رسمی و دائمی در استرالیاست. از این مرحله به بعد، متقاضی تمام حقوق اقامت دائم را داراست.
برای بسیاری از زوجهای ایرانی که قصد مهاجرت به استرالیا دارند، درک تفاوت میان ویزاهای 309، 100 و 801 از اهمیت بالایی برخوردار است. این ویزاها هر کدام مربوط به نوع خاصی از رابطه، محل اقامت متقاضی و وضعیت زمانی صدور اقامت دائم هستند.
در ادامه، به صورت دقیق و جداگانه به بررسی هر کدام از این ویزاها میپردازیم تا مسیر انتخاب و اقدام برای شما سادهتر و شفافتر شود.
ویزای 309 به عنوان مرحله اول برای کسانی است که در زمان درخواست، خارج از خاک استرالیا هستند. این ویزا اجازه میدهد متقاضی وارد کشور شده و در کنار شریک زندگیاش تا زمان بررسی اقامت دائم بماند.
ویزای 309 به تنهایی اقامت دائم محسوب نمیشود اما شروع مسیر ویزای 100 است. متقاضی با داشتن 309 باید منتظر بررسی مرحله دوم و دریافت اقامت دائم بماند.
ویزای Partner 100 مرحله دوم پس از ویزای 309 است و پس از حدود دو سال، در صورت اثبات استمرار رابطه، صادر میشود. این ویزا به معنای اعطای اقامت دائم کامل است و فرد میتواند از مزایای کامل شهروندی دائم استفاده کند.
فقط کسانی میتوانند برای ویزای 100 اقدام کنند که ابتدا ویزای 309 گرفته باشند و در تمام این مدت رابطهشان با شریک استرالیاییشان معتبر باقی مانده باشد.
ویزای 801 هم معادل ویزای 100 است اما برای کسانی صادر میشود که هنگام اقدام، داخل خاک استرالیا هستند و ویزای موقت 820 را دارند. یعنی این مسیر برای زوجهایی است که هر دو در استرالیا زندگی میکنند.
مشابه ویزای 100، این ویزا هم پس از بررسی مجدد رابطه، تأیید مدارک و گذشت زمان مشخص صادر میشود و به متقاضی اقامت دائم میدهد. مسیر 820/801 کاملاً داخلی است و نباید با 309/100 اشتباه گرفته شود.
برای دریافت ویزای پارتنر دائم 100، ارائه مدارک کامل، دقیق و صادقانه نقش بسیار مهمی در پذیرش درخواست دارد. این مدارک باید از سوی متقاضی و اسپانسر استرالیایی تهیه و به اداره مهاجرت ارسال شود.
در ادامه، مهمترین دستهبندیهای مدارک مورد نیاز برای ویزای Partner 100 استرالیا را بررسی میکنیم تا مسیر شما برای جمعآوری آنها شفافتر شود.
برای هر دو طرف (متقاضی و اسپانسر) ارائه مدارک هویتی از جمله گذرنامه، شناسنامه ترجمهشده، کارت ملی، عکس پرسنلی و فرمهای تکمیلشده مربوط به ویزای پارتنر ضروری است.
از طرف اسپانسر نیز مدارکی دال بر تابعیت یا اقامت دائم استرالیا باید ارسال شود؛ مانند پاسپورت استرالیایی، گواهی شهروندی یا ویزای PR معتبر.
این مدارک شامل عکسهای خانوادگی، مکاتبات شخصی (چت، ایمیل، نامه)، اجارهنامه یا قبوض مشترک، حساب بانکی مشترک، بلیتهای سفر دو نفره، دعوتنامههای خانوادگی و سایر مستندات رابطه است.
برای هر پرونده، ارائه حداقل ۲ بیانیه شخصی از طرفین و همچنین بیانیههای حمایتی از دوستان و خانواده (Form 888) توصیه میشود تا واقعی بودن رابطه بیشتر اثبات گردد.
متقاضی باید تست مدیکال انجام دهد و نتیجه آن به اداره مهاجرت ارسال شود. همچنین گواهی عدم سوءپیشینه از ایران و هر کشور دیگری که بیش از ۱۲ ماه در آن اقامت داشته، الزامی است.
در برخی موارد از اسپانسر نیز گواهی Police Check استرالیایی و بررسی سوابق حمایتی خواسته میشود. وجود سوءسابقه ممکن است فرآیند را پیچیده یا متوقف کند.
اسپانسر بودن در ویزای پارتنر 100 فقط به معنای امضا نیست، بلکه یک تعهد رسمی، حقوقی و انسانیست. شخص اسپانسر باید ثابت کند که از نظر اقامتی، مالی و اخلاقی واجد شرایط است و میتواند شریک زندگیاش را بهصورت قانونی به استرالیا بیاورد.
در این بخش، به بررسی دقیق شرایط، وظایف و محدودیتهایی که برای اسپانسر در این فرآیند در نظر گرفته شده، میپردازیم.
اسپانسر باید شهروند استرالیا، دارنده اقامت دائم (PR) یا تبعه واجد شرایط نیوزیلند باشد. افراد با ویزای موقت یا دانشجویی نمیتوانند اسپانسر همسر خود شوند.
همچنین اسپانسر باید سن بالای ۱۸ سال داشته باشد و بتواند مدارکی مبنی بر زندگی مشترک یا رابطه واقعی با متقاضی ارائه دهد.
اسپانسر موظف است تا دو سال از زمان ورود متقاضی به استرالیا، پشتیبانی مالی، رفاهی و سکونتی را فراهم کند. این تعهد در قالب فرم رسمی تعهدنامه (Undertaking) به دولت ارائه میشود.
اگر در این مدت متقاضی دچار مشکل مالی یا نیاز به خدمات شود، دولت استرالیا ممکن است اسپانسر را پاسخگو بداند. به همین دلیل توان مالی پایهای از سوی اسپانسر مهم است.
اگر شخص اسپانسر قبلاً برای افراد دیگری اسپانسری کرده باشد (بیش از دو بار در زندگی)، ممکن است با محدودیت روبرو شود. معمولاً فاصله پنج ساله بین هر اسپانسری الزامیست، مگر در موارد خاص.
سوابق کیفری بهویژه در زمینه خشونت خانوادگی یا سواستفاده، میتواند بهطور کامل صلاحیت فرد برای اسپانسری را از بین ببرد. بررسی character check از سوی اداره مهاجرت بسیار دقیق انجام میشود.
یکی از پرتکرارترین سوالاتی که متقاضیان ویزای پارتنر دائم 100 میپرسند، مدت زمان بررسی این ویزا و تاریخ تقریبی صدور آن است. برخلاف تصور رایج، این مدت برای همه افراد یکسان نیست و به عوامل مختلفی بستگی دارد.
در این بخش، تخمین زمان صدور، دلایل تأخیر یا تسریع در بررسی پرونده و راهکارهایی برای سرعتبخشیدن به فرآیند بررسی ویزا را بررسی میکنیم.
بر اساس دادههای رسمی دولت استرالیا، زمان بررسی ویزای Partner 100 معمولاً بین 6 تا 15 ماه از زمان واجد شرایط شدن متقاضی برای مرحله دوم (پس از ویزای 309) طول میکشد.
البته در برخی موارد خاص مانند ارائه مدارک ناقص یا شرایط امنیتی، این زمان ممکن است به بیش از ۱۸ ماه نیز برسد. پیگیری و بارگذاری منظم مدارک در ایمیاکانت میتواند تأثیر زیادی در تسریع روند داشته باشد.
تکمیل بودن پرونده، کیفیت مستندات رابطه، عدم وجود تناقض در فرمها و زمان ارسال مدارک پزشکی و سوءپیشینه، از مهمترین عواملی هستند که در سرعت صدور ویزای 100 مؤثرند.
همچنین کشور محل اقامت متقاضی و حجم پروندههای مهاجرتی در آن بازه زمانی میتواند تأثیرگذار باشد. پروندههای شفاف و با ترجمههای معتبر معمولاً سریعتر بررسی میشوند.
مهمترین اقدام، بارگذاری کامل و دقیق همه مدارک در همان زمان اول و استفاده از چکلیست رسمی اداره مهاجرت است. همچنین ارسال مدارک پزشکی و سوءپیشینه بدون تأخیر کمک زیادی به جلو افتادن نوبت خواهد کرد.
فعال بودن ایمیاکانت، پاسخگویی سریع به درخواستهای تکمیلی آفیسر و استفاده از ترجمههای رسمی و قابل قبول اداره مهاجرت نیز توصیه میشود. در موارد خاص میتوان از نماینده مهاجرتی (MARA) برای پیگیری سریعتر کمک گرفت.
هزینه ویزای پارتنر یکی از مهمترین دغدغههای زوجهایی است که قصد مهاجرت به استرالیا را دارند. این هزینه شامل مبلغ رسمی اداره مهاجرت و هزینههای جانبی مانند ترجمه، آزمایش پزشکی و سوءپیشینه میشود.
در این بخش، تمام جزئیات مالی مرتبط با ویزای Partner 100 را بررسی میکنیم تا برنامهریزی دقیقتری برای مسیر مهاجرتی خود داشته باشید.
هزینه رسمی ویزای پارتنر برای سال 2025 برابر با 8,850 دلار استرالیاست. این مبلغ برای کل مسیر 309/100 (درخواست مشترک) در زمان ثبت اولیه دریافت میشود و شامل مرحله دوم (ویزای 100) نیز میگردد.
برای فرزندان وابسته، هزینه جداگانهای اضافه میشود که بسته به سن کودک، بین 2,200 تا 4,400 دلار است. این هزینه تنها یکبار پرداخت میشود و در صورت رد درخواست، فقط بخش کوچکی از آن قابل بازگشت است.
علاوه بر هزینه اصلی ویزا، باید هزینههای جانبی مانند ترجمه رسمی مدارک، هزینه آزمایش پزشکی (حدود 150 تا 250 دلار استرالیا برای هر نفر) و صدور گواهی سوءپیشینه (حدود 30 دلار) را نیز در نظر بگیرید.
اگر از خدمات وکیل مهاجرت استفاده میکنید، باید هزینهای بین 2,000 تا 5,000 دلار استرالیا (بسته به تجربه وکیل و کشور محل سکونت) را نیز در بودجه خود لحاظ کنید.
پرداخت هزینه ویزا از طریق درگاه آنلاین ایمیاکانت و با کارتهای بینالمللی (Visa/Master) انجام میشود. در صورتی که به کارت دسترسی ندارید، میتوانید از خدمات واسطه یا پرداخت از طرف اسپانسر در استرالیا استفاده کنید.
پس از پرداخت، رسید به صورت خودکار در پرونده ثبت میشود. توجه داشته باشید که تا زمانی که پرداخت انجام نشود، درخواست رسمی ثبت نمیگردد. همچنین در صورت افزایش ناگهانی نرخها، مبلغ پرداختشده محفوظ میماند.
در جدول زیر میتوانید تمام هزینههای اصلی و جانبی مرتبط با دریافت ویزای پارتنر دائم استرالیا (سابکلاس 100) را مشاهده کنید:
| نوع هزینه | مبلغ (دلار استرالیا) | توضیحات |
|---|---|---|
| هزینه اصلی درخواست (متقاضی اصلی) | 8,850 | شامل ویزای 309 و 100 با هم |
| هزینه برای فرزند زیر ۱۸ سال | 2,200 | برای هر کودک همراه در پرونده |
| هزینه برای فرزند بالای ۱۸ سال | 4,400 | در صورت وابستگی کامل به متقاضی |
| ترجمه رسمی مدارک | 500 - 800 | بسته به تعداد و نوع مدارک |
| آزمایش پزشکی (مدیکال) | 150 - 250 | برای هر نفر (در مراکز تأییدشده) |
| گواهی سوءپیشینه | حدود 30 | از ایران یا کشورهای محل اقامت |
| حقالزحمه وکیل مهاجرت (اختیاری) | 2,000 - 5,000 | بسته به تجربه و نوع خدمات |
ویزای Partner 100 یکی از محبوبترین مسیرهای اقامت دائم در استرالیاست که علاوه بر امکان زندگی خانوادگی، حقوق کامل اقامت دائم را به دارنده ویزا اعطا میکند. با این حال، باید به محدودیتهایی نیز توجه داشت که در ابتدای اقامت ممکن است اعمال شود.
در این بخش، به بررسی دقیق مزایا، محدودیتها و تفاوت این ویزا با شهروندی استرالیا میپردازیم تا تصویر روشنی از آینده خود داشته باشید.
دریافت این ویزا به دارنده آن اجازه میدهد به صورت نامحدود در استرالیا زندگی، کار و تحصیل کند. فرد همچنین میتواند از خدمات درمانی رایگان Medicare بهرهمند شود و برای انواع وامها و کمکهزینهها نیز واجد شرایط گردد.
علاوه بر این، متقاضی میتواند اسپانسر سایر اعضای خانواده شود، در انتخابات محلی شرکت کند، و پس از مدتی برای شهروندی استرالیا اقدام نماید. ویزای 100 عملاً مسیر زندگی کامل در استرالیا را هموار میکند.
با اینکه این ویزا اقامت دائم محسوب میشود، فرد دارنده آن نمیتواند بلافاصله برای شهروندی اقدام کند و باید زمان مشخصی را در استرالیا سپری کرده باشد. همچنین در سالهای اول، برخی کمکهزینههای دولتی ممکن است محدود باشد.
در صورت جدایی زودهنگام از اسپانسر یا ترک طولانیمدت استرالیا، ممکن است شرایط اقامت دچار مشکل شود. بنابراین حفظ رابطه و اقامت مستمر در کشور از نظر قانونی اهمیت دارد.
اگرچه ویزای 100 بسیاری از حقوق شهروندی را در اختیار دارنده قرار میدهد، اما هنوز تفاوتهایی وجود دارد. مثلاً با این ویزا نمیتوانید پاسپورت استرالیایی بگیرید یا در انتخابات فدرال رأی بدهید.
برای دریافت شهروندی، معمولاً باید حداقل ۴ سال در استرالیا زندگی کرده باشید (حداقل ۱۲ ماه بهصورت اقامت دائم)، آزمون شهروندی بدهید و مدارک زبان و رفتار ارائه کنید. ویزای 100 نقطه شروع مسیر شهروندی است، اما پایان آن نیست.
در جدول زیر میتوانید تفاوتها و ویژگیهای کلیدی چهار ویزای محبوب پارتنر استرالیا را به صورت دقیق و طبقهبندیشده بررسی کنید:
| ویژگیها | ویزای 309 | ویزای 100 | ویزای 820 | ویزای 801 |
|---|---|---|---|---|
| نوع ویزا | موقت | دائم | موقت | دائم |
| محل اقدام | خارج از استرالیا | خارج از استرالیا | داخل استرالیا | داخل استرالیا |
| شرط اصلی اقدام | رابطه واقعی + خارج بودن از کشور | داشتن ویزای 309 و تداوم رابطه | رابطه واقعی + اقامت در استرالیا | داشتن ویزای 820 و تداوم رابطه |
| مدت زمان بررسی | ۱۲ تا ۲۰ ماه | ۶ تا ۱۵ ماه پس از 309 | ۱۰ تا ۱۸ ماه | ۶ تا ۱۲ ماه پس از 820 |
| هزینه رسمی (2025) | 8,850 دلار استرالیا (برای 309 و 100 باهم) | 8,850 دلار استرالیا (برای 820 و 801 باهم) | ||
| امکان کار و تحصیل | ✅ دارد | ✅ کامل | ✅ دارد | ✅ کامل |
| نوع اقامت | موقت (قابل ارتقا) | دائم | موقت (قابل ارتقا) | دائم |
گاهی علیرغم داشتن رابطه واقعی و ارسال مدارک، ویزای پارتنر رد (Refused) میشود. این موضوع برای بسیاری از زوجها شوکآور است، اما قابل پیگیری است. آشنایی با دلایل ریفیوز و مسیرهای تجدیدنظر میتواند شانس موفقیت در اعتراض را افزایش دهد.
در ادامه، به بررسی دلایل معمول ریفیوز، روشهای اعتراض قانونی و نکاتی برای پیشگیری از ریجکتی پرونده میپردازیم.
از مهمترین دلایل رد شدن ویزا میتوان به ناکافی بودن مدارک رابطه، تناقض در پاسخها یا اسناد، مشکلات در سوابق کیفری یا پزشکی، و اثبات نشدن واقعی بودن رابطه اشاره کرد. گاهی نیز عدم رعایت فرمت مدارک یا ترجمههای غیر رسمی باعث رد پرونده میشود.
همچنین اگر اسپانسر شرایط قانونی لازم برای اسپانسری را نداشته باشد (مثلاً سوءسابقه یا اسپانسر قبلی زیاد)، ممکن است پرونده بدون بررسی کامل رد شود. بررسی دقیق نامه ریفیوز بسیار مهم است.
در صورت دریافت نامه ریفیوز، متقاضی معمولاً ۲۸ روز فرصت دارد تا اعتراض خود را از طریق دادگاه مهاجرتی استرالیا (AAT) ثبت کند. این اعتراض شامل ارائه اسناد جدید، توضیحات کامل، و گاهی جلسات حضوری است.
استفاده از مشاور رسمی مهاجرت (MARA) یا وکیل متخصص در این مرحله بسیار توصیه میشود، چون ساختار اعتراض باید دقیق و حقوقی باشد تا شانس بازگرداندن پرونده افزایش یابد.
اولین و مهمترین نکته، صداقت در پرونده و تهیه مدارک کامل و سازگار با یکدیگر است. مدارک باید نشاندهنده زندگی مشترک، برنامهریزی آینده و تعامل مداوم زوجین باشد.
استفاده از فرمهای درست، ترجمههای رسمی، و پاسخ دقیق به نامههای اداره مهاجرت باعث کاهش احتمال ریجکتی میشود. همیشه قبل از ارسال نهایی، پرونده را با چکلیست رسمی بررسی کنید.
ویزای Partner 100 به عنوان اقامت دائم، مزایای بسیاری دارد اما دانستن مسیرهای بعد از دریافت آن مثل تمدید، تبدیل به شهروندی یا شرایط لغو آن میتواند آینده مهاجرتی شما را تضمین کند. در این بخش، به بررسی این مسیرها میپردازیم.
اطلاع از این قوانین بهویژه برای زوجهایی که به تازگی زندگی مشترک را در استرالیا آغاز کردهاند، حیاتی و راهبردی است.
ویزای 100 یک ویزای اقامت دائم است و تاریخ انقضا ندارد. اما شرط آن این است که دارنده آن حداقل هر ۵ سال یکبار با ویزای مخصوص سفر مجدد (RRV) وضعیت اقامت خود را بهروز نگه دارد، بهویژه در صورت خروج طولانی از استرالیا.
اگر دارنده ویزای 100 بیشتر از ۵ سال خارج از استرالیا بماند بدون داشتن RRV، ممکن است اجازه بازگشت به کشور را از دست بدهد. بنابراین توصیه میشود اقامت فعال حفظ شود.
پس از گذشت حداقل ۴ سال از حضور قانونی در استرالیا و حداقل ۱۲ ماه اقامت دائم، فرد دارنده ویزای 100 میتواند برای شهروندی (Citizenship) اقدام کند. شرط شرکت در آزمون شهروندی، آشنایی با زبان و ارائه سوابق مثبت نیز وجود دارد.
در صورت تأیید، متقاضی شهروند رسمی استرالیا میشود، میتواند پاسپورت استرالیایی بگیرد و از تمام حقوق یک تبعه بهرهمند شود. ویزای 100 سکوی پرتاب به سوی شهروندی است.
در مواردی خاص مانند ارائه اطلاعات جعلی، افشای سوءسابقه پنهانشده، یا قطع رابطه در مراحل اولیه پس از دریافت ویزا، اداره مهاجرت میتواند ویزا را لغو کند. خصوصاً اگر ثابت شود رابطه ساختگی یا ازدواج صوری بوده است.
همچنین در صورت ارتکاب جرائم جدی پس از دریافت ویزا، این امکان وجود دارد که ویزای فرد لغو شود. بنابراین رعایت قوانین و صداقت در تمام مراحل مهاجرت، پایه حفظ اقامت دائم است.
خواندن تجربه دیگران که مسیر مهاجرت عاشقانه را با ویزای پارتنر 100 طی کردهاند، میتواند هم الهامبخش باشد و هم راهگشا. این تجربهها واقعیتهای مسیر، چالشها و لذتهای رسیدن به زندگی مشترک در استرالیا را بازتاب میدهند.
در این بخش، خلاصهای از داستانها و تجربههای زوجهای ایرانی را مرور میکنیم که توانستهاند با عشق، صبر و مدارک درست، اقامت دائم استرالیا را به دست آورند.
فرزانه و محمد، یک زوج ایرانی-استرالیایی بودند که پس از دو سال رابطه از راه دور، تصمیم گرفتند برای ویزای پارتنر اقدام کنند. با جمعآوری دقیق مدارک و هماهنگی قوی با یک مشاور مهاجرت، ابتدا ویزای 309 صادر شد و دو سال بعد، ویزای 100 به سادگی و بدون مصاحبه صادر گردید.
محمد میگوید: «صبر و نظم در تهیه مدارک، کلید موفقیت ما بود. الان در سیدنی زندگی میکنیم و از اینکه کنار هم هستیم و به اقامت دائم رسیدیم، حس امنیت عجیبی داریم.»
لیلا و مهرداد تجربه متفاوتتری داشتند. مدارک اولیهشان ناقص بود و آفیسر درخواست مدارک تکمیلی کرد. آنها مجبور شدند سفرهای گذشتهشان، مکالمات قدیمی، و حتی رسید خرید مشترک را ترجمه و ارسال کنند تا رابطهشان را اثبات کنند.
در نهایت ویزا تأیید شد اما به گفته لیلا: «اگر از اول با ساختار درست جلو میرفتیم، این همه استرس نمیکشیدیم. اعتمادسازی برای اداره مهاجرت زمانبر ولی ممکنه.»
زوجهایی که ویزای 100 را دریافت میکنند، معمولاً از آرامشی میگویند که پس از سالها دوری و بلاتکلیفی به سراغشان میآید. اقامت دائم نه تنها قانونی، بلکه احساسیترین بخش از مسیر مهاجرت عاشقانه است.
امین و سارا میگویند: «اولین صبحی که با هم در خانه مشترکمون در ملبورن از خواب بیدار شدیم، انگار تمام سختیها ارزش داشت. حالا وقت ساختن آیندهمونه.»
در این بخش، تجربهها و دیدگاههای واقعی ایرانیانی را میخوانید که از طریق ویزای Partner 100 به اقامت دائم استرالیا رسیدهاند. این نظرات میتوانند راهنمایی ارزشمند برای کسانی باشند که در ابتدای مسیر قرار دارند.
ما ۲ سال از هم دور بودیم. ویزای 100 بالاخره باعث شد بتونیم کنار هم باشیم. همه چیز خیلی دقیق و قانونی بود. ممنون از دولت استرالیا برای این امکان.
فرآیند طولانی بود ولی منطقی. اگه مدارکتون کامل باشه و راست بگید، احتمال ریفیوز خیلی کمه. من بعد از ویزای 309 بهراحتی 100 رو گرفتم.
زندگی من با این ویزا از نو شروع شد. پارتنرم در بریزبن بود و من در ایران، اما الان یک خانواده واقعی هستیم. پروسه حدود ۲ سال طول کشید.
ایمیاکانت همهچیزو شفاف نشون میده. با اینکه کمی استرس داشتم، اما دریافت ویزا خیلی منظم پیش رفت. فقط صبور باشید.
مهاجرت برای عشق چیز سادهای نیست، ولی با این مسیر ممکن شد. اسپانسرم خیلی کمک کرد. از مشاور رسمی هم استفاده کردیم و خیلی مفید بود.
مدارک مشترک خیلی مهمه. ما حساب بانکی و قبضها رو اول کار مشترک کردیم. همین باعث شد پروندهمون سریعتر پیش بره.
من از طریق ازدواج رسمی اقدام کردم و همهچیز خیلی سریع پیش رفت. ویزای 100 واقعاً ارزش صبر رو داره. الان دارم برای شهروندی آماده میشم.
ویزای 309 برامون ۱۵ ماه طول کشید، ولی وقتی 100 اومد، حس آرامش بهمون برگشت. خیلی مهمه که تو رابطهتون صداقت و تداوم باشه.
همه چی عالی بود. بخش پزشکی، سوءپیشینه، ترجمهها، حتی فرمها رو با دقت کامل کردیم. اگه حساس نباشید، ممکنه گیر بخورید.
من و همسرم هر دو سیستم مهاجرت استرالیا رو خیلی حرفهای دیدیم. به نظرم مهمترین چیز توی این مسیر، تعهد عاطفی واقعی و پشتکار بود.
در ادامه به رایجترین سوالاتی که متقاضیان ایرانی درباره ویزای Partner 100 دارند پاسخ میدهیم. این پرسشها بر اساس تجربه کاربران و اطلاعات رسمی اداره مهاجرت تهیه شده و میتواند ابهامات شما را به طور کامل برطرف کند.
این ویزا یک اقامت دائم برای افرادی است که با یک شهروند یا مقیم دائم استرالیا در رابطه پارتنری یا ازدواج هستند و قبلاً ویزای موقت 309 را دریافت کردهاند.
خیر، ویزای 100 در همان پرونده اولیه ثبت میشود. پس از گذشت حدود دو سال از ویزای 309، اداره مهاجرت بررسی مرحله دوم را آغاز میکند.
در صورتی که رابطه بهطور رسمی پایان یابد، ویزای دائم صادر نخواهد شد و ممکن است حتی ویزای موقت 309 نیز لغو شود.
خیر، فقط شهروندان استرالیایی میتوانند در انتخابات فدرال شرکت کنند. دارنده ویزای 100 میتواند در برخی انتخابات محلی شرکت کند.
عکسهای خانوادگی، اجارهنامه یا قبض مشترک، حساب بانکی مشترک، فرم 888 و پیامهای شخصی مهمترین مدارک اثبات رابطه هستند.
بله، متقاضیان باید تست پزشکی را انجام دهند، حتی اگر در مرحله ویزای 309 قبلاً انجام داده باشند. ممکن است دوباره تست خواسته شود.
معمولاً پس از ۴ سال زندگی در استرالیا و ۱۲ ماه اقامت دائم، میتوان برای شهروندی اقدام کرد.
اگر اسپانسر سوءپیشینه داشته باشد یا محدودیت قانونی برای اسپانسری داشته باشد، پرونده ممکن است رد شود یا نیاز به بررسی دقیقتر داشته باشد.
خیر، چون ویزای 100 مربوط به مسیر خارج از استرالیاست، متقاضی میتواند خارج از کشور بماند. اما حضور در برخی مراحل ممکن است مفید باشد.
بله، ویزای 100 یکی از معتبرترین اقامتهای دائم استرالیاست که تمام حقوق اقامتی را به فرد میدهد.
ویزای 100 استرالیا، فراتر از یک اجازه اقامت، پلی است میان عشق و امنیت، میان فاصله و نزدیکی. برای زوجهایی که از راه دور برای ساختن آینده مشترکشان میجنگند، این ویزا فرصت طلایی اقامت دائم، زندگی مشترک و آیندهای روشن در استرالیا را فراهم میسازد.
اگر رابطهای واقعی، مدارک مستند، و صبر کافی برای عبور از مراحل قانونی دارید، ویزای Partner 100 میتواند نقطهی پایان بلاتکلیفی و آغاز زندگی در سرزمینی باشد که ارزش رابطهتان را میفهمد. با شناخت کامل مراحل، مدارک، هزینهها و حقوق قانونی، میتوانید این مسیر را با اطمینان و آرامش طی کنید، برای کسب اطلاعات بیشتر شما میتوانید عضو گروه پارتنر ویزا استرالیا در تلگرام شوید و عملا از دوستانی که این راه را پیموده اند، کمک بگیرید.